စာလုံး

ႂကြေရာက္လာၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္း စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ႏွင့္ျပည့္စုံၾကပါေစ။

Wednesday, February 25, 2026

ရဟန္တာ၏ခွန်အား ၁၀ပါး

"ရဟန္တာ၏ခွန်အား(၁၀)ပါးနှင့်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တရားထူးကိုဝန်ခံပြောဆိုပုံ"
..........
အခါတစ်ပါးမှာမြတ်စွာဘုရားရှင်ကအရှင်သာရိပုတ္တရာကိုဒီလိုမေးတော်မူပါတယ်။သာရိပုတ္တရာ၊အာသဝေါကုန်ပြီးသောရဟန္တာရဟန်း၏ခွန်အားတို့သည်အဘယ်မျှရှိပါကုန်သနည်းလို့မေးတော်မူပါတယ်။
အဲဒီအမေးကိုအရှင်သာရိပုတ္တရာကဒီလိုဖြေကြားလျှောက်ထားပါတယ်။မြတ်စွာဘုရား-အာသဝေါကုန်ပြီးတော့ရဟန္တာရဟန်း၏ခွန်အားတို့သည်(၁၀)ပါးတို့ရှိကြပါ သည်။အဘယ်(၁၀)ပါးတို့လည်းဆိုလျှင်စသည်ဖြင့်အ သေး စိတ်အကျယ်ကိုဒီလိုလျှောက်ကြားသွားပါတယ်။
.
(၁)ရုပ်နာမ်သင်္ခါရအားလုံးကိုအနိစ္စ-မမြဲတာတွေချည်းပဲလို့အမှန်အတိုင်းသိမြင်နေပါတယ်။ဒုက္ခ-ဆင်းရဲချည်းပဲ၊အနတ္တ-အတ္တကောင်မဟုတ်တဲ့သဘောတရားမျှချည်းပဲလို့ကေါင်းကေါင်းသိမြင်နေပါတယ်။အဲဒီလိုသိမြင်နေတာဟာရဟန္တာ၏ခွန်အားတစ်ခုပါပဲ။အဲဒီခွန်အားကိုစွဲမှီပြီးတော့အာသဝေါကုန်ကြောင်းဝန်ခံပြောဆိုနိုင်ပါတယ်တဲ့။
.
(၂)ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်မှာနှစ်သက်လိုချင်စရာအဆင်း၊အသံ၊အနံ့၊အရသာ၊အထိအတွေ့နှင့်အသုံးအဆောင်ဟူသောကါမဂုဏ်အာရုံတွေကိုမီးကျီးတွင်း၊မီးကျီးစုလိုပင်ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းသိမြင်နေပါတယ်။အဲဒီလိုသိမြင်နေတာဟာရဟန္တာ၏ခွန်အားတစ်ခုပါပဲ။အဲဒီခွန်အားကိုစွဲမှီပြီးတော့အာသဝေါကုန်ကြောင်းဝန်ခံပြောဆိုနိုင်ပါတယ်တဲ့။
.
(၃)ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ဟာဖိုလ်ဝင်စားသောအားဖြင့်သင်္ခါရအာရုံတို့မှကင်းဆိတ်တဲ့နိဗ္ဗာန်၌ညွှတ်ကိုင်းနေပါတယ်တဲ့။ရဟန္တာအရှင်မြတ်များဟာအခွင့်သာတိုင်းဖလသမာပတ်ဝင်စားပြီးနေလေ့ရှိပါတယ်။နေ့စားလစားအလု ပ်သမားဟာအလုပ်မရှိပဲအလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေမှာလည်းအလိုမရှိဘူး။အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမလွှဲသာတဲ့ကိစ္စမို့သာလုပ်နေရတယ်။အဲဒီလိုလုပ်နေရတာလည်းအလိုမရှိဘူး။ဒါဖြင့်သူကဘာကိုအလိုရှိနေသလဲဆိုတော့လုပ်ခလခထုတ်ယူရတဲ့အချိန်ကိုသာအလိုရှိနေပါတယ်။အဲဒါလိုပဲရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကလည်းဒေါသမရှိတဲ့အတွက်သေခြ င်းကိုလည်းအလိုမရှိမတေါင့်တဘူး။လေါဘမရှိတဲ့အတွ က်ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတွေနှင့်အသက်ရှင်နေခြင်းကိုလည်းအလိုမရှိမတောင့်တဘူး။ဒါဖြင့်ဘာကိုအလိုရှိပါသလဲဆိုတော့ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံရမည့်အချိန်ကာလကိုသာမျှော်လင့်နေပါတယ်တဲ့၊အဲဒါဟါရုပ်နာမ်သင်္ခါရကင်းဆိတ်တဲ့နိဗ္ဗာန်ဆီသို့စိတ်ညွတ်နေပုံကိုပြဆိုထားတဲ့စကားပါပဲ။
.
ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ခွန်အားကြီး(၃)ပါးကတော့ပြီးသွားပြီ။ကျ န်နေသေးတဲ့ခွန်အါးတွေက(၇)ပါးရှိပါသေးတယ်၊အဲဒီ(၇) ပါးကတေါ့မှတ်ဖို့လွယ်ပါတယ်။ဗောဓိပက္ခိယတရား(၃၇) ပါးရှိရာမှာအစုအားဖြင့်တော့(၇)စုရှိပါတယ်။
.
(၁)သတိပဋ္ဌာန် (၄)ပါး (ကာယ၊ဝေဒနာ၊စိတ္တ၊ဓမ္မ)
(၂)သမ္မပ္ပဓာန် (၄)ပါး
(၃)ဣဒ္ဓိပါဒ် (၄)ပါး (ဆန္ဒ၊ဝီရိယ၊စိတ်၊ပညာ)
(၄)ဣန္ဒြေ (၅)ပါး (သဒ်ဓါ၊ဝီရိယ၊သတိ၊သမာဓိ၊ပညာ)
(၅)ဗိုလ် (၅)ပါး (သဒ်ဓါ၊ဝီရိယ၊သတိ၊သမာဓိ၊ပညာ)
(၆)ဗောဇ္ဈင် (၇)ပါး (သတိ၊ဓမ္မဝိစယ၊ဝီရိယ၊ပီတိ၊ပဿဒ္ဓိ၊သမာဓိ၊ဥပေက္ခာ)
(၇)မဂ္ဂင် (၈)ပါး (သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊သမ္မာသင်္ကပ္ပ၊သမ္မာဝါစာ၊သမ္မာကမ္မန္တ၊သမ္မာအာဇီ၀၊သမ္မာဝါယာမ၊သမ္မာသတိ၊သမ္မာသမာဓိ)
ဆိုတဲ့ဒီ(၇)စုပါပဲ။အဲဒီ(၇)စုကိုကောင်းစွာပွားစေအပ်ပြီးဖြစ်တာဟာရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ခွန်အားဗလကြီး(၇)ပါးပါပဲ။

ယခုပြောဖို့လိုသေးတါကတေါ့ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကအာသ ဝေါကုန်ကြောင်းဝန်ခံရာမှာ"ငါ့မှာအာသဝေါကိလေသာတွေကုန်ပြီ"ဟုတဲ့တိုးပဲပြောဆိုပြီးဝန်ခံကြပါသလားလို့မေးစရာအချက်ကိုရှင်းလင်းပြောဖို့ပါပဲ။

ခေမကသုတ်။
အရှင်ခေမက ကမြတ်စွာဘုရားကိုဒီလိုလျှောက်ပါသတဲ့။မြတ်စွာဘုရား၊အာသဝေါကုန်ပြီးသောရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်မှာ "ငါ့ထက်မြတ်သောသူရှိသည်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ငါနှင့်တန်းတူပုဂ္ဂိုလ်ရှိသည်ဟူ၍သော်လည်းကေါင်း၊ငါ့အေါက်ကယုတ်ညံ့သူရှိသည်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း-ဤသို့သောစိတ်ဖြစ်ခြင်းမရှိပါ"လို့လျှောက်ပါသတဲ့။

အဲဒီလျှောက်ပုံဟာရဟန္တာမှာမာနသုံးပါးလုံးမရှိကြောင်းတိုက်ရိုက်လျှောက်ပုံပါပဲ။အဲဒီလိုလျှောက်ခြင်းဖြင့်မိမိကို ယ်တိုင်မှာလည်းထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ကြောင်းသိစေပါတယ် မိမိကသူတစ်ပါးထက်မြတ်တယ်ထင်တဲ့မာန၊မိမိကသူတ စ်ပါးအောက်ယုတ်ညံ့တယ်ထင်တဲ့မာန၊မိမိဟာမည်သူနှင့်တန်းတူပဲလို့ထင်တဲ့မာန၊ဒီမာနသုံးပါးလုံးကင်းရင်ရဟန္တာဖြစ်တာပဲ။အဲဒီမာနသုံးပါးမိမိမှာကင်းကြောင်းကိုသွယ်ဝို က်ပြီးလျှောက်တဲ့စကားပါပဲ။အလွန်နက်နဲပါတယ်။

အဲဒီလိုလျှောက်ပြီးနောက်မြတ်စွာဘုရားကရဟန်းတော်များအားဒီလိုမိန့်တော်မူပါတယ်။
"ရဟန်းတို့~အမျိုးကောင်းသားတို့သည်ဤခေမကလျှောက်သေါအခြင်းအရာဖြင့်ပင်လျှင်ရဟန္တာအဖြစ်အရ ဟတ္တဖိုလ်ကိုပြောကြားကြကုန်၏။သိစေလိုအပ်သောအ နက်ကိုလည်းပြောဆိုအပ်ပြီးဖြစ်ပေ၏မိမိကိုယ်ကိုလည်းတိုက်ရိုက်မဖော်ပြအပ်ပေ။ဤလောက၌အချို့သောမောဃပုရိသ-မဂျဖိုလျမမှီးအခညြျးနှီးပုဂ်ဂိုလျတို့သညျရယျမောစရာလိုပငျရဟန်တါအဖွဈအရဟတ်တဖိုလျကိုမိမိကိုယျကိုဖေါျ ၍ပြောကြားကြကုန်၏၊ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်နောက်ကါလ၌ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်ရှာကုန်၏"လို့မိန့်ကြားတော်မူပါတယ်။

အရှင်သောဏမထေရ်၏ပြောကြားဝန်ခံပုံ။
"မြတ်စွာဘုရား-အာသဝေါကုန်ပြီးတော့ရဟန္တာဟာ-
(၁)လိုချင်မှုကာမမှထွက်မြောက်ရာ၊
(၂)ဆိတ်ငြိမ်ရာ၊
(၃)ဒေါသကင်းရာ၊
(၄)အစွဲအလမ်းကုန်ရာ၊
(၅)တဏှာကုန်ရာ၊
(၆)တွေဝေသိမှားမှုကင်းရာဆိုတဲ့ခြောက်ဌာန၌စိတ်ညွတ်လိုလားလျက်ရှိပါသည်။တစ်လုံးတစ်ခဲတည်းသေါကျော က်တေါင်သည်အရပ်လေးမျက်နှာမှလါသောလေကြောင့်မတုန်မလှုပ်သကဲ့သို့ဤအတူပင်အလုံးစုံကုန်သောအဆ င်း၊အသံ၊အနံ့၊အရသာ၊အထိအတွေ့တို့သည်လည်းကေါင်း၊အလိုရှိအပ်သောအလိုမရှိအပ်သေါသဘောတရားတို့ သည်လည်းကောင်းရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ကိုမတုန်လှုပ်စေနိုင်ကုန်၊ကြံ့ကြံ့တည်နေ၏။အဲဒါဟာအရှင်သောဏမ ထေရ်ကမိမိရဟန္တာဖြစ်ကြောင်းသွယ်ဝိုက်ပြီးလျှောက် ကြားပုံပါပဲ။

သီဟိုဠ်မှာသာသနာတော်အထူးထွန်းတောက်ခဲ့တဲ့အချိန်ကစိတ္တလတောင်မှာရဟန္တာမထေရ်တစ်ပါးကိုတောထွက်ဦးပဉ္စင်းကြီးတစ်ပါးကဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ပြုစုနေပါသတဲ့။တစ်နေ့တော့ဆွမ်းခံကြွပြီးအပြန်မှာတောထွက်ဦးပဉ္စင်းကြီးကရဟန္တာမထေရ်ကိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်ပါလည်းအရှင်ဘုရားလို့မေးတယ်။ရဟန္တာမထေရ်ကဒီသာသနာတော်မှာတချို့ဦးပဉ္စင်းကြီးများဟာအရိယာမထေရ်တို့၏သပိတ်၊သင်္ကန်းကိုသယ်ယူကါဝတ်ကြီးဝတ် ငယ်ကိုပြုလျက်အတူတကွသွားလာနေသော်လည်းအရိ ယာတို့ကိုမသိဘူး။အရိယာတို့ကိုသိရန်ဒီလိုခက်ခဲတယ်ငါ့ ရှင်လို့ပြောကြားပါတယ်တဲ့။ဒါပေမဲ့အဲဒီဦးပဉ္စင်းကြီးက တော့အမိန့်ရှိဖြေကြားတဲ့သူ့ဆရာကိုအရိယာမှန်း၊ရဟန္တာမှန်းမသိရှာဘူးတဲ့။

နောက်ပြီးတော့အဌကထာများမှာအရိယာများအလိုနည်းပုံကိုလည်းဒီလိုပြဆိုထားပါတယ်။
ယော ပန=အကြင်သူသည်ကား။သောတာပန္နာဒီသုအည တရော ဟုတွာ=သောတာပန်စသည်တို့တွင်တစ်ပါးပါးဖြ စ်ပြီး၍။သောတာပန္နာဒိဘာဝံ=မိမိ၏သောတာပန်အဖြစ်စသည်ကို၊ဇာနာပေတုံ နဣစ္ဆတိ-သူတစ်ပါးအားသိစေရန်အလိုမရှိ။အယံ-ဤသူသည်၊အဓိဂမအပ္ပိစ္ဆော နာမ=တ ရားထူးရခြင်းနှင့်စပ်၍အလိုနည်းသူမည်၏။

ယခုပြောခဲ့တဲ့ရဟန္တာတို့၏ဝန်ခံပြောဆိုပုံ၊အရိယာတို့၏ အလိုနည်းပုံများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်မိမိကိုယ်ကိုသေါတာပန်ဟု၊ရဟန္တာဟုသိစေလိုသည့်အပြင်၎င်းတို့ကိုမယုံ ကြည်သူတို့အားမကျေနပ်သည့်လက္ခဏာပြနေသောတ ရားသမားတို့ကိုစဉ်းစားဖွယ်ရှိနေပေသည်။

[ဆဋ္ဌသင်္ဂီတိပုစ္ဆကကျေးဇူးတော်ရှင်မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးအရှင်ဘဒ္ဒန္တသောဘန]
(သီလဝန္တသုတ္တန်တရားတော်မှ)crd



 
မေတ္တာဖြင့် ဓမ္မဒါန ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။
 သဗ္ဗေ ဘဒြာနိ ပဿန္တု - အကောင်းမြင်စိတ် ကိုယ်စီ ရှိကြပြီး သူတော်ကောင်းတရား ထွန်းကားပါစေ။
 "ဓမ္မစကား နေ့တိုင်းကြားက စိတ်ထားဖွေးမြတ် သိဉာဏ်ထက်၏
 သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ_အလှူအားလုံးတို့တွင် တရားအလှူသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။
 ဓမ္မကို ဖြန့်ဝေသောသူသည် "သာသနာပြုသူ" မည်ပါ၏။ 
ဓမ္မကို ဖြန့်ဝေခြင်းမှာ "ပတ္တိဒါနကုသိုလ်" ဖြစ်ပါ၏။
  
 ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ အပေါင်းအသင်း မိတ်ဆွေများ သိရှိ၊ မှတ်သား၊ အသုံးပြု နိုင်စေရန် ခွင့်မတောင်းဘဲ လွတ်လပ်စွာ ထပ်ဆင့် ဓမ္မဒါန မျှဝေ၊ ကူးယူ (Copy & share) ခွင့်ပြုပါသည်။

"သုခိ အတ္တာနံ ပရိဟရန္တု"- "မိမိကိုယ်ကိုချမ်းသာအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ကြပါစေ "
#သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာလိုရာဆန္ဒပြည့်ဝကြပါစေ။
#ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကိုမမေ့မလျော့ပြုနိုင်ကြပါစေ။
#သူတော်ဆည်းကပ်၊ မြတ်တရားနာ၊ 
လျော်စွာအကျင့်ပြုကျင့်နိုင်၍ အေးချမ်းကြပါစေ။
#သတ္တဝါဟူသရွေ့တရားတွေ့ချမ်းမြေ့သာသာရှိပါစေ။ 

 ဣဒံမေပုညံ အာသဝက္ခယံ ဝဟံဟောတု။
ဣဒံမေပုညံ နိဗ္ဗာနဿ ပစ္စယော ဟောတု။
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
🙏အပ္ပမာဒေန သမ္ပာဒေထ🙏
🙏 ဗုဒ္ဓသာသနံ စိရံတိဌတု 

Wednesday, February 18, 2026

စိတ်နောက်ကိုလူမပါစေနဲ့

*စိတ်နောက်ကို လူ မပါစေနဲ့
 ******🌸🌿🌸**********
ဘဝသံသရာတစ်လျှောက်လုံး စိတ်နောက်ကို လူပါလို့
မောခဲ့ရတာတွေ များလှပြီ။

ဒီတော့ လူနောက်ကို စိတ်ကလေးပါအောင်ဆွဲနိုင်မှ ချမ်းသာရာရလိမ့်မယ် ။

ဆွဲနိုင်ဖို့ဆိုတာကလဲ 
သူတော်ကောင်းတရားကို
မကြာမကြာ နာကြားပေးမှဖြစ်လိမ့်မယ်။

တရားနာရရင် ကိုယ်မသိတာတွေ သိလာလိမ့်မယ်၊
ကိုယ်သိပြီးသားဆိုလည်း
တရားသတိတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်၊အဲ့ဒါမှ ကိုယ့်စိတ်ကို
ကိုယ်နိုင်အောင် ဆုံးမနိုင်လိမ့်မယ်။

            🙏ယောဆရာတော်ဘုရားကြီး သြဝါဒ🙏

ကိုယ့်ဘက်ကိုယ်ကြည့်ပါ

အရှင်ဘုရား 🙏
ဘုရားရှင်ခေတ်က ရဟန်းသံဃာတွေကို ဘာပဲ လှူလှူ
ချက်ချင်းလက်ငင်း အကျိုးပေးတယ်ဆိုတာ ဇာတ် နိပါတ်တွေမှာ ဖတ်ရလို့ သိရတယ်ဘုရား🙏🙏🙏    

ခုခေတ် ရဟန်းတွေကို ဘယ်လောက်လှူလှူ ဘာမှ ဖြစ်မလာတာဟာ ဘာကွာသလဲ ဘုရား ၊ ဒါမှ မဟုတ်  
သီလရှိခြင်း မရှိခြင်း ကွာလောက်တယ်ထင်ပါတယ်ဘုရား ? 🙏🙏🙏တဲ့။

**************

ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်၊ ဒကာကြီးကိုယ်တိုင်က သံဃာတွေရဲ့ သီလ အပေါ်မှာ သံသယရှိနေတယ်မို့လား ..? အဲလို ပြောရမှာပါဘုရား တဲ့ .. ။

***

ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါဟာ ဒကာကြီးရဲ့အတွေး၊ဒကာကြီးရဲ့ အမြင်၊လွတ်လပ်စွာတွေးခွင့်မြင်ခွင့် ရှိပါတယ်၊ ဘုန်းကြီး အပြစ်မဆိုပါဘူး။

***

ဒကာကြီးကို မေးပါအုံးမယ်၊ 
ဒကာကြီးရော လှူဖူးလား ..?      
အရှင်ဘုရား လှူဖူးတာပေါ့ဘုရား၊ သားတွေလည်း ရှင်ပြု
ဝါဆိုသင်္ကန်း ကထိန်သင်္ကန်း အများကြီးပဲ၊ဒါပေမဲ့
ဘာမှအကျိုးပေးမလာဘူး၊ကုန်သွားတာပဲ အဖတ်တင်တယ် ဘုရား။

***

ဒါဆိုဆက်မေးပါမယ်၊ ဒကာကြီးအနေနဲ့ အလှူပေးတဲ့ နေရာမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း ပြန်ရချင်တယ်ဆိုတဲ့  
အတွေးနဲ့ လှူနေတာပေါ့။

လိုချင်တာပေါ့ဘုရား🙏🙏🙏

***

ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒကာကြီးမှာ သားတွေသမီးတွေရှိလား..?  
ရှိတာပေါ့ ဘုရား။

ဒကာကြီးရဲ့သားသမီးတွေကို ကျွေးမွေးပြုစုစောင့်ရှောက်ပြီး စာတွေသင်ပေးနေတာဟာ ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်လုပ်ပေးနေတာလဲ ဒကာကြီးဖြေပါ။

***

ဒါတော့ တပည့်တော်တို့ အိုလာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ကျေးဇူး သိတတ်မှုကို လိုချင်လို့ပေါ့ဘုရား။

ဒကာကြီးက အင်မတန် ရိုးသားတယ်၊ဘုန်းဘုန်းကြိုက်သွားပြီ၊ ဒကာကြီးရေ့တချို့မိဘတွေက အဲလိုမဖြေဘူးဗျ
ဘာမျှော်လင့်ချက်မှမထားပါဘူးလို့ပြောတတ်ကြတယ်လေ။

***

ဟုတ်ပါပြီ၊ မေးရပါအုံးမယ်  
ဒကာကြီးတို့လူသားလောကကိုကြည့်လိုက်ပါ၊ကိုယ်ကျွေးမွေးခဲ့တဲ့သားသမီးတိုင်းဟာကိုယ်မျှော်လင့်သလို ဖြစ်တတ်သလား ..?

အဲဒါတော့ သိပ်မရှိဘူးဘုရား၊ကိုယ်ကသာ ကြည့်ရတာ  
သူတို့က ပြန်ကြည့်တာနည်းတယ်ဘုရား။

***

ဒါဟာ သားသမီးတွေ အပြစ်လား? မိဘတွေ အပြစ်လား?

သေချာစဉ်းစား ဖြေနော် ဒကာကြီး    

မှန်ပါ၊ သားသမီးတွေကမသိတတ်တော့ သူတို့ အပြစ်ပေါ့ဘုရား။

***

မှားနေတယ် ဒကာကြီး၊မိဘမေတ္တာ ဆိုတာ သားသမီး အပေါ်မှာဘာမျှော်လင့်ချက်မှမထားမှ မိဘမေတ္တာအစစ်၊   
သားသမီးတွေ ကြီးပွားချမ်းသာ တိုးတက်နေတာကြည့်ပြီး ပီတိနဲ့ အားရှိတတ်ရမယ်လေ။

ဒကာကြီးက " အစထဲကယဉ်သကို" ဆိုတာလိုမျှော်လင့်ချက်နဲ့ ပေးကျွေးခဲ့တာမို့ဒကာကြီးတို့မေတ္တာဟာမသန့်ရှင်းဘူး၊အရောင်တွေပါနေတာမို့ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို မဖြစ်တဲ့အခါ မသိတတ်ရကောင်းလားဆိုပြီး မေတ္တာတွေ ပျက်လာကြတယ်၊မခံချိမခံသာတွေဖြစ်လာတယ်၊ ဒါတွေဟာ ကိုယ့်မေတ္တာမစင်ကြယ်ခဲ့လို့ သားသမီးက ပြန် မသိတတ်တာပါ။

***

ခုအလှူပေးတဲ့ နေရာမှာလည်းမပြတ်မသားနဲ့ ချမ်းသာချင်တဲ့ လောဘကို အခြေခံလှူတာမို့ အကျိုးပေး မသန်တာရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား ..?

***

အလှူပေးတယ်ဆိုတာ မိမိအတွက်ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိရဘူး ဒကာရဲ့ ။

ဒကာကြီး ဖတ်ဖူးနာဖူးတဲ့ဇာတ်နိပါတ်ထဲက အလှူရှင်တွေဟာချမ်းသာတဲ့သူဌေးတွေကလည်းငဲ့ကွက်တာ မရှိသလို  
ဆင်းရဲသူ ဆင်းရဲသားတွေကလည်းငဲ့ကွက်ခြင်း အလျဉ်း မရှိကြဘူး ဒကာ။

***

ဥပမာ ဆိုပါတော့ ... 
သုမေဓာသူဌေးသားလှူတာ သူ့အတွက်ဘာချန်ထားသလဲ ..?

ဝေဿန္တရာမင်း ဘာတွေ ချန်ထားလဲ ..?  
ဘာမှမချန်ပဲ၊အကုန်လှူတာလေ၊နက်ဖန်ခွက်ဆွဲတောင်းစားရင်စားရပါစေဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ လှူတာ။

***

ဒကာကြီးလှူတာကစဉ်းစားကြည့် ...
လမ်းဘေး အလှူခံဆိုပါစို့၊ ကိုယ့်အိတ်ထဲမှာ တစ်သောင်းတန်ရယ်၊ငါးထောင်တန်ရယ် ၊ထောင်တန်ရယ် ၊နောက်ပြီး ၁၀၀ တန်အနုတ်အနွမ်းလေးတစ်ရွက်ရယ် ပါတယ် ဆိုပါစို့၊ အလှူခံကလည်း ကြုံနေပြီ၊ ဒကာကြီး ဘယ်အရွက်ကို
ဆွဲထုတ် လှူတတ်လဲ ..?

***

ဒါတော့ဘုရား ...

မဖြေနိုင်ရင်မဖြေပါနဲ့ ဒကာရယ်၊ ဒကာကြီး တစ်ယောက်ထဲသာ ဒီလိုမဟုတ်လို့ ရှက်စရာမရှိပါဘူး၊ လူအများစုက ဒီအတိုင်းပါပဲ၊ အလှူတော့ပေးတယ်၊ စိတ်က မထားတတ်သလို မျှော်လင့်ခြင်းတွေနဲ့ လုပ်နေတာမို့ ထင်သလောက် အကျိုးမသက်ရောက်တာပါ၊ဒါပေမဲ့ ဒီကုသိုလ်အကျိုးကတော့ အလကား ဖြစ်မသွားပါဘူး၊တစ်ချိန်မှာ အကျိုးပြန်ပေးမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါ ဒကာ။

***

သံဃာတွေကိုလှူတဲ့ အခါမှာလည်း ထိုနည်းအတူပါ၊အားနည်းချက်တွေ အများကြီးရှိတာကိုသိရမှာပါ။

ဥပမာ ဆိုပါစို့ ...
အိမ်မှာဆွမ်းခံကြွနေတဲ့ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ကိုယ်မွေးထားတဲ့ သားသမီးနှစ်ဦးယှဉ်လာတဲ့အခ့ါ ဘယ်သူ့အပေါ်မှာ ကိုယျ့ရဲ့သဒ်ဓါ ပိုသလဲ ..? စဉ်းစားကြည့်ပါ။

***

သားသမီးတစ်ယောက်အတွက်၊မိန်းမအတွက်၊ခင်ပွန်းအတွက် သိန်းပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံနိုင်ပေမဲ့
ရဟန်းတစ်ပါးအတွက် ဒကာကြီး ဘယ်လောက်ရက်ရောဖူးလဲ ..? စဉ်းစားပါ။

***

ရှေးတုန်းကပန်းတစ်ပွင့် လှူလို့ချမ်းသာသွားတာ ဘုရင်ကတော်ဖြစ်သွားတာ ဘာမှတန်ဖိုးမရှိတဲ့မုန့်လေးတစ်ခု တစ်ဖဲ့ လှူလို့ ချမ်းသာသွားတာတွေဟာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တွေကရဟန္တာတွေဖြစ်ကြသလို လှူသူတို့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ဒီမုန့် ဒီပန်းကလွဲပြီး ဘာမှမရှိတာမို့ ကိုယ်အငတ်ခံ လှူလိုက်တာဖြစ်တဲ့အတွက်သူ့အသက် သူ့ခန္ဓာအပေါ်မှာ ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိ၊မစားရလို့ သေရင် သေပါစေ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ လှူကြတာ ဒကာကြီးရဲ့။

***

စိတ်ထား မကွာဘူးလား..! အဲ့လို စိတ်ထားကွာတော့ 
အကျိုးပေးတွေကွာသွားတာပေါ့ ဒကာရယ်လို့
ဖြေလိုက်တော့။

***

ဝမ်းသာလိုက်တာဘုရား .. တဲ့ ... ။

***

တပည့်တော်ရဲ့အသိမှားတွေကို ပယ်ဖျောက်ပေးလို့ ကျေးဇူးကြီးပါတယ် ဘုရား၊တပည့်တော်ရဲ့ မဖြစ်စလောက်ဗဟုသုတလေးနဲ့ သံဃာတွေအပေါ်
အထင်သေးခဲ့ပါတယ်ဘုရား 🙏🙏🙏 တဲ့ ...။

***

ခုချိန်ကစပြီး တပည့်တော် အတွေးမှား အယူမှား အမြင်မှားတွေ ပယ်ဖျောက်ပြီးတကယ် စွန့်လွှတ်နိုင်သူဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါတော့မယ်ဘုရား တဲ့။

***

သာဓု သာဓု သာဓု

ဒကာကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ ပြန်ရေးပေးလိုက်ပါသည် ။

လိုအပ်ချက်ရှိပါကဖြည့်စွက်ပေးပါရန် တောင်းဆိုပါသည် ။

***

 မေတ္တာဖြင့် -

အရှင်ပညာသီရိ (လောကသရဖူမှန်ကင်း)

Credit -

ရောက်မြဲနတ်ထံ

ရောက်မြဲနတ်ထံ
_______________

ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးလို့
သေရပြီဆိုရင်
ဘဝရဲ့အပေါ်မှာ သံယောဇဥ်က
မပြတ်ကြသေးတာဆိုတော့
အဲဒီသံယောဇဥ်တရား
အဲဒီလောဘတရားကပဲ
နောက်ထပ်တစ်ခုကို ဆက်ပြီးတော့
ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

ဘဝရဲ့ ဒုက္ခသစ္စာသဘောကို
ဘုန်းကြီးတို့တစ်တွေဟာ
ပိုင်းခြားပြီးတော့ မသိနိုင်ကြ၊
မမြင်နိုင်ကြသေးဘူး။
ဒုက္ခကို ဒုက္ခလို့ နားမလည်
သေးတဲ့အခါကျတော့
ဒီဒုက္ခရဲ့အပေါ်မှာပဲ
အမျိုးမျိုးတွယ်ကပ်နေတာ စိတ်တွေက။

အဲဒီတွယ်ကပ်နေတဲ့ စိတ်ကြီးကပဲ
နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခုကို
ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

အဲလိုဖြစ်စေတဲ့အခါမှာ 
ကောင်းတဲ့ဘဝကို ဖြစ်စေမှာလား။
မကောင်းတဲ့ဘဝကို ဖြစ်စေမှာလား
ဆိုတာကတော့ သေခါနီးမှာ
ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ကိုယ့်စိတ်ရဲ့
အခြေအနေပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။

မသေခင်မှာ ကိုယ်ထားခဲ့တဲ့ စိတ်ထား၊
ကိုယ့်ရဲ့စေတနာ။
အဲဒီစိတ်ထား, အဲဒီစေတနာတွေကို
အခြေခံပြီးတော့ တွေးတာတွေ ရှိတယ်၊
ပြောတာတွေ ရှိတယ်၊ လုပ်တာတွေ ရှိတယ်။

အဲဒါတွေကို ကံတရားခေါ်တာပေါ့နော်။
အဲဒီကံတရားက ကောင်းတဲ့ စိတ်ထားကို
အခြေခံထားပြီးတော့ ဖြစ်ပေါ်သွားတဲ့
အတွေး, အပြော, အလုပ်၊ 
ဒါကို ကုသိုလ်ကံ။

မကောင်းတဲ့စိတ်ထားကို 
အခြေခံပြီးတော့ ဖြစ်ပေါ်သွားတဲ့ 
အတွေး, အပြော, အလုပ်ကို
အကုသိုလ်ကံ ခေါ်မယ်။

ဒါနကောင်းမူသည် ကုသိုလ်ကံ
အမျိုးအစားထဲမှာ ပါတဲ့အတွက်ကြောင့်
သေခါနီးမှာ ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်
ဖြစ်ပေါ်ဖို့အတွက် အများကြီး
အထောက်အကူ ပြုနိုင်တယ်။

ဒါနကောင်းမူနဲ့ ပျော်မွေ့ခဲ့တဲ့ 
ပုဂ္ဂိူလ်တွေဟာလည်းပဲ
သေခါနီးမှာ အဲဒီကောင်းတဲ့
စိတ်ကလေးကို
ဖြစ်ပေါ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း
အများကြီးသာမယ်လို့ 
ဘုန်းကြီး ထင်တယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ 
ဒီမှာ အဲဒီစကားကို 
မြတ်စွာဘုရား ပြောတာ။
"ကောင်းတဲ့ဘဝကို ပို့မယ်"တဲ့။

သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် အရှင်ဥတ္တမ

Tuesday, February 17, 2026

အတွေးသုံးမျိုး

လူဆိုတာ အထိန်းအကွပ်လေးနဲ့နေရတယ်။
အတွေးသုံးမျိုးကို မတွေးနဲ့။

မကောင်းတဲ့အတွေးဟာ ဘာလဲဆိုရင်
သူများပစ္စည်း ကိုယ့်ပစ္စည်း ဖြစ်ချင်တဲ့အတွေး၊
ဒါကို အဘိဇ္စျာ လို့ခေါ်တယ်။သူများပစ္စည်းကို ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ချင်တဲ့အတွေးဟာ ဘာကို ဖြစ်စေတတ်တဲ့အတွေးလဲ။သူခိုး ဓားပြ ဖြစ်စေတဲ့အတွေး မဖြစ်ဘူးလား။အဲဒီအတွေးဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့အတွေး၊အကုသိုလ်အတွေး၊ မနောဒုစရိုက်လို့ ခေါ်တယ်။

နောက်....ဗျာပါဒ ဘာလဲဆိုရင်
ကိုယ်နဲ့မတည့်တဲ့ လူတစ်ယောက် စိတ်ထဲပေါ်လာရင်"ဟာ ....ဒီကောင်သေသွားရင် ကောင်းမှာပဲ၊ဒီကောင်စီးပွားတွေ ပျက်သွားရင် ကောင်းမှာပဲ၊ဒီကောင် ဒုက္ခရောက် ထောင်ကျသွားရင်ကောင်းမှာပဲ "ဆိုတဲ့ အတွေး၊အဲဒီအတွေးကို ဗျာပါဒအတွေးလို့ ခေါ်တယ်။

နောက်တစ်ခုက မိစ္ဆာဒိဌိ။
မိစ္ဆာဒိဌိဆိုတာ ကိုယ်လုပ်တာ ကိုယ်နဲ့ဆိုင်တယ်လို့မတွေးဘူး။ကောင်းတာလုပ်လည်း ကောင်းတာ မဖြစ်ပါဘူး။မကောင်းတာလုပ်လည်း ကောင်းတာဖြစ်တာပဲ။မကောင်းတဲ့လူတွေ ကြီးပွားနေတာ ရှိတာပဲ။ကောင်းတဲ့လူတွေ ဒုက္ခရောက်နေကြတယ်စသည်ဖြင့် ကံကို မျက်စိလည်နေကြတယ် ။

တကယ်တော့ မကောင်းတာလုပ်ပြီးကြီးပွားနေတာတွေဟာ တစ်ချိန်တုန်းကကောင်းတာလုပ်ခဲ့လို့ ကောင်းကျိုးကိုခံစားနေရတယ်လို့ ဒီလို တွက်ရမယ် ။ကိုယ်က အခုမှ ကောင်းတာတွေ လုပ်တာ။အကျိုးမပေးသေးဘူးအခုမှ သရက်ပင်စိုက်တာသရက်သီး စားရပါ့မလား မစားရပါဘူး။ကောင်းတာ အခုမှ လုပ်တာမကောင်းတာတွေ ကြုံနေရတယ်။အတိတ်က မကောင်းတာတွေဘယ်လောက် လုပ်ခဲ့မှန်းမှ မသိတာ ။

အဲဒါကြောင့် မှန်ကန်တဲ့အတွေးမှာ
ကံဆိုတာ ရှိတယ်။
ကံကို ငြင်းပယ်တာ " အကိရိယဒိဌိ " လို့ ခေါ်တယ်။
ကုသိုလ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။အကုသိုလ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး ဆိုတဲ့ငြင်းပယ်တဲ့ ဝါဒကို"အကိရိယဝါဒ " လို့ ခေါ်တယ် ။အကိရိယဒိဌိဆိုတာ ကံကို လုံးဝ မယုံဘူးလေ။

နောက်"နတ္ထိကဒိဌိ"ဆိုတာ
ကံရဲ့အကျိုးတရားကို လက်မခံဘူး။
မကောင်းတာလုပ်လည်း မကောင်းကျိုး မဖြစ်ဘူး ။ကောင်းတာလုပ်လည်း ကောင်းကျိုး မဖြစ်ဘူးလိုအကျိုးတရားကို ငြင်းပယ်တဲ့ဝါဒ။

နောက်တစ်ခုက"အဟေတုကဒိဌိ"
အကြောင်းတရားကို ငြင်းပယ်တာ။
ပေါင်းလိုက်လို့ရှိရင် ကံနှင် ကံအကျိုးကိုငြင်းပယ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာမိစ္ဆာဒိဌိ အမြင်ရှိသူသာ ဖြစ်တယ်။

အဲဒီလို မိစ္ဆာဒိဌိအယူဝါဒရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဟာ ကောင်းရာသုဂတိတောင်မရောက်နိုင်ဘူးတဲ့။သူသွားရမယ့်လမ်းကတော့ အပါယ်လေးဘုံပဲ ။

ဘာလို့တုန်းဆိုတော့ ....
သူက ကံကိုငြင်းပယ်ထားတော့
သူလုပ်ချင်ရာ လုပ်တော့မှာလေ ။
လူဆိုတာ အထိန်းအကွပ်ကလေးနဲ့ နေရတယ်။အထိန်းအကွပ် မရှိဘဲ လုပ်ချင်တာ လုပ်ဆိုရင်မကောင်းတာပဲ လုပ်ကြတော့မယ်။ကောင်းတာဆိုတာ ရေဆန် လှော်ခတ်ရတာနဲ့တူတယ်။မကောင်းတာလုပ်တယ်ဆိုတာရေစုန်နဲ့တူတယ် လွယ်တယ်၊မျှောချရုံပဲ ။

ဒါကြောင့်မို့ အတွေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင်ခုနပြောတဲ့ အတွေးတွေ မတွေးနဲ့တဲ့...။

ကျေးဇူးတော်ရှင် ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ

ဘဝအမှောင်နဲ့အလင်း

*ဘဝအမှောင်နဲ့ ဘဝအလင်း*
  <><><><><><><><>
ဘဝမှာ လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် 
ကိုယ်က အမှောင်လမ်းကို သွားနေလား..?
အလင်းလမ်းကို သွားနေလား..?
ကိုယ်..ဘယ်ကိုသွားနေလဲဆိုတာ ခွဲခြားသိဖို့လိုတယ်၊

လောကမှာ လူအများစုက 
အမှောင်ထဲမှာနေကြတာများပါတယ်၊
လောကလူတွေ
ဖြစ်သလို နေထိုင်စားသောက်နေကြတယ်၊

အကောင်းအဆိုးအကြောင်းအကျိုးကို 
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိတော့၊ 
အမှောင်လမ်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း
တစ်လှမ်းချင်းရောက်သွားတတ်ပါတယ်၊
လောကမှာ လူတွေမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေကြတယ်။
-------------
မြတ်စွာဘုရားဟောကြားထားတဲ့ 
သုတ္တန်အဘိဓမ္မာတရားတွေနာကြားပြီး၊
ကိုယ်က အမှောင်ကလာတဲ့သူလား..?
အလင်းက လာတဲ့သူလား..? 
ကိုယ်တိုင် ခွဲခြားဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး 
ငါဟာ အမှောင်ထဲကလူလား 
အလင်းထဲကလူလားဆိုတာ တိုင်းတာသိမြင်နိုင်တယ်။ 

ဒါလို...သာမန်အားဖြင့် 
လွယ်လွယ်နဲ့ရတယ်လို့ထင်ကြတယ်၊
မြတ်စွာဘုရားပွင့်တော်မူလို့သာသိကြရတာဖြစ်တယ်၊

လောကလူတွေ 
မသိနိင်တာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်၊
လောကမှာ လူတွေက 
အသိဥာဏ်အရှိဆုံးလို့ ထင်ကြတယ်၊
မသိလို့ယုံကြည်ကြတယ် ထင်မိထင်ရာ ထင်ကြတယ်
ဘယ်အရာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဆင်ခြင်စဉ်းစားသုံးသပ်ရမယ်။

လောက လူတွေအတွက် 
မြတ်စွာဘုရားရှင်ပွင့်တော်မူလာခြင်းသည် 
ညဘက် နေမင်းကြီးဝင်သွားတော့ 
အမှောင်ဖုံးသွားတော့ လောကလူတွေ
ဘာမှမမြင်တော့ အမှောင်ဖုံးသွားတယ်၊
အမှောင်ဖုံးနေတော့ အမှန်မမြင်နိင်တော့
အကောင်းအဆိုး မခွဲခြားနိင်တော့ဘူးပေါ့။

မြတ်စွာဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူလာတာဟာ၊
လောကလူတွေအတွက် နံနက်ခင်းမှာ 
ထွက်ပေါ် လာသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ 
အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေတယ်ပေါ့။
-------------
မြတ်စွာဘုရားရှင်က 
လောက လူတွေကို[၄ -ပုံ ပုံပြီး]
{လူ ၄-မျိုးခွဲပြီး} ဟောကြားထားပါတယ်။

၁။ အမှောင်ထဲမှလာပြီး အလင်းသို့သွားသောသူ၊

     လောကလူတွေထဲမှာ ဆင်းရဲနုံချာပြီး 
     လူရာမ၀င် အဆင်မပြေသူတွေက၊
     ငါတို့ ဒီဘဝရောက်တာ 
     အတိတ်ဘဝက ကုသိုလ်ကောင်းမှုနည်းခဲ့လို့ 
     ဒီလိုဘ၀မျိုးရောက်ရတာလို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး
     ကုသိုလ်တရားများပြုလုပ်၍ နေသောသူ။
-------------
၂။ အမှောင်ထဲမှလာပြီး အမှောင်ထဲသို့သွားသောသူ၊

     လောကလူတို့သည် 
     မူးရူးသောက်စား ခက်ထန်ရိုင်းစိုင်း
     ဖြစ်သလို နေထိုင်စားသောက်ပြီး၊
     မရှိလို့မလှူ မလှူလို့မရှိဆိုတဲ့စကားအတိုင်း 
     ပေါ့ပေါ့နေပေါ့ပေါ့စားနေသူများကို 
     အမှောင်ထဲမှလာ၍ အမှောင်ထဲကိုသွားသောသူ၊
-------------
၃။ အလင်းမှလာပြီး အမှောင်သို့သွားသောသူ၊

     လောကလူတို့တွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝ
     ပစ္စည်းဥစ္စာပြည့်စုံ ရုပ်ချောမောလှပ 
     ဂုဏ်ရှိန်ဝါမြင့်သောမိသားစုမှာ 
     မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပါလျက်
     မူးရူးရမ်းကားမိုက်ရိုင်းနေသူ 
     အလင်းမှလာ၍ အမှောင်ကိုသွားသောသူ၊
-------------
၄။ အလင်းမှလာ၍ အလင်းသို့သွားသောသူ၊

     လောကလူတို့တွင် ပစ္စည်းဥစ္စာပြည့်စုံပြီး 
     သူတစ်ပါးကိုလည်း ပေးကမ်းစွန့်ကျဲလှူဒါန်းပြီး
     မိမိကိုယ်တိုင်လည်း သီလတရား
     ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ပြည့်စုံအောင်နေသောသူသည် 
     အလင်းမှလာ၍ အလင်းကိုသွားသောသူ၊
-------------
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများအားလုံအတွက် 
ဘယ်လိုလူမျိုးအများဆုံးဖြစ်မလဲ..?
ကိုယ်ကရော ဘယ်လူမျိုးထဲပါနေမလဲ 
ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရမယ်။

ထို့အတူ မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတဲ့ 
တရားတော်တွေက ကြေးမုံပြင်နဲ့တူတယ်၊
မြတ်စွာဘုရားဟောကြားသော 
တရားတော်တွေကို နာကြားပြီး 
ဒီအတိုင်းမထားပဲ အမြဲဆင်ခြင်သုံးသပ်နေရပါမယ်၊

လူတွေရဲ့ကံကြမ္မာပုံရိပ်က 
မျက်နှာမှာရောဘဝမှာပါ ထင်ဟပ်နေပါတယ်။
-------------
တချို့က ရောဂါကင်းတယ်
     တချို့က ရောဂါထူတယ်၊

တချို့ချမ်းသာ တချို့က ဆင်းရဲ
     တချို့ကရုပ်ဆိုး တချို့က ရုပ်လှ၊

တချို့က အခြံအရံပေါတယ်
     တချို့က အခြံအရံနည်းတယ်၊

မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်နေပါလျက် 
ဒါတွေ ဘာကြောင့်ဖြစ်တာလဲလို့ 
ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့လိုအပ်တယ်။

 မြတ်စွာဘုရားက
   ချစ်သား ရာဟုလာ 
   မှန်ကို ဘာကြောင့်ကြည့်တာလဲ  

 ရာဟုလာက
   ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်
   သုံးသပ်ဖို့ကြည့်တာပါဘုရား 

အဲဒီလိုပဲ မြတ်စွာဘုရားက 
လောကလူတွေထဲမှာ
ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ 
ဂုဏ်တွေဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ
သူတပါးပစ္စည်းခိုးရင် သူခိုး၊
လုယူရင် ဓါးပြပဲ။

မြတ်စွာဘုရားက လူ့အဆင့်အတန်းကို
သူကိုယ်တိုင်လုပ်တဲ့အလုပ်နဲ့ တိုင်းတာတယ်။
-------------
လောကလူတွေမှာ အောက်တန်းကျတယ်ဆိုတာ 
အဲ့ဒီလူရဲ့ဇာတ်အနိမ့်အမြင့် မျိုးရိုးနဲ့မဆိုင်ဖူးဆိုတာ 
မြတ်စွာဘုရားပွင့်မှ ပေါ်ထွန်းလာတာဖြစ်တယ်။

တစ်ချိန်ကပြုခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်ရဲ့အရှိန်ကြောင့် 
ယခုထိ ကုသိုလ်အကျိုးပေးနေခြင်းဖြစ်တယ်။

ဘယ်သူကမှ ဖန်ဆင်းထားတာမဟုတ်ဘူး၊
ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းကျိုးပေးမယ်။

လူတယောက် စိတ်ဆိုးနေရင် 
သူ့ရုပ်ရည် ကြည်နိုင်ပါ့မလား..!
ဒါကြောင့် ကိုယ်ပြုတဲ့ကံကြမ္မာပုံရိပ်က 
မျက်နှာမှာပေါ်တာ ဖြစ်တယ်။

#ကုသိုလ်ဆိုတာ ဉာဏ်နဲ့ပြုလုပ်ရတာဖြစ်တယ်၊
ထာဝရအလင်းရအောင် [မဂ္ဂင်-၈ပါးနဲ့]သွားရပါမယ်။

#သီလစင်ကြယ်ရင် သမာဓိတည်မယ်၊
သမာဓိတည်ရင် ပညာဉာဏ်အလင်းဓာတ်ရပြီပေါ့။

ဒါကြောင့် တို့တတွေဟာလည်း 
#သံသရာထဲမှာ_လင်းချင်ရင် 
{၅-ပါးသီလ}မြဲမြံအောင် ကြိုးစားကြရမယ်။

#ထာဝရအလင်း_ရချင်ရင်တော့ 
#မဂ္ဂင်ပညာဖြင့် ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမှာဖြစ်တယ်လို့၊
  ကိုယ်စီကိုယ်စီသိပြီး ကျင့်သုံးရမှာဖြစ်တယ်။

       🙏ကျေးဇူးတော်ရှင်🙏
 ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

Monday, February 16, 2026

အပ္ပမာဒတရား

အပ္ပမာဒတရား
==========
တရားထူးရဖို့ အသာထား
ထက်သန်တဲ့သံဝေဂ နဲ့ တရားရလိုစိတ် အပါယ်သံသရာ ကြောက်စိတ်လေး ဝင်လာဖို့တောင် လူတစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက် မလွယ်ပါဘူး။

သူများသေတဲ့အသုဘကို အခါခါ ပို့နေရပေမယ့်လည်း ကိုယ်တော့ မသေနိုင်သေးဘူးလို့ ထင်ကြတာ။

အို/နာ/သေ အကြောင်း နားလျှံအောင် ကြားနေရပေမယ့် လူဖြစ်လာမှတော့ ဒါသဘာဝပဲလို့ ပေါ့ပေါ့လေး တွေးတတ်ကြတာ။

ဒိဋ္ဌိပြုတ်ဖို့ အရေးကြီးတယ်။
ဒါမှ အပါယ်သံသရာက လွတ်ပြီး သုဂတိစိတ်ချရမယ်လို့ အာပေါက်အောင် ဟောပေးနေပေမဲ့လည်း သေမှရောက်မယ့် အပါယ်ဆင်းရဲကို လက်တွေ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ခြင်ကိုက်ခံရတဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာလောက်နဲ့တောင် မလဲနိုင်ကြသေးတာ။

ခက်နေတာက မသိကြတာမဟုတ်။
အသိအတတ်တွေတောင် လွန်နေသေး။

တစ်ချို့များဆို တရားတွေနာ အားထုတ်တာလည်း အနည်းအပါးရှိနေတော့ ရုပ်နာမ်အကြောင်း ပဋိစ်စသမုပ်ပါဒျအကွောငျး ဝေဒနာ သစ္စာလေးပါး ဓာတ်(၁၈) ပါး အို အစုံ အစုံ မသိတာမရှိ။
ဒါတွေသိနေလို့ စူဠသောတာပန် တစ်ဘဝ နှစ်ဘဝတော့ အပါယ်ပိတ်ပြီလို့ စိတ်ချနေသူတောင်ရှိသေး။

ဒါပေမဲ့လည်း တိုက်ဆဲအာရုံရဲ့ လောကဓံကြောင့် ခေါင်းပြူထွက်လာတဲ့ ထင်ရှားတဲ့လောဘ ဒေါသက သူ့သန္တာန် သတိမရှိသေးဘူးလို့ သက်သေပြပေးနေတာ မြင်သူများက သိနေကြလေရဲ့။

မေ့ မေ့ သွားကြတာလေ။
ကိုယ်နဲ့နီးစပ်တဲ့လူ သေသွားတယ်။
မိသားစုထဲက သေသွားတယ်။
ကိုယ်လည်း တစ်နေ့ သေရမယ်လို့ သိတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကြာရှည်မခံဘူး
မေ့သွားရော။

အမှန်က အဲဒီအသိ မမေ့ရင် ပွားများနေရင်ကို ပြင်းထန်တဲ့လောဘ ဒေါသက ဝင်လာနိုင်စရာ မရှိတာပါ

အိုရမယ်ဆိုတာ သိတယ်။
အချိန်တိုင်း အိုနေတယ်လို့ မထင်ဘူး။
ငယ်ငယ်ကရုပ်နဲ့ ကြီးရုပ်မတူတာလောက်ပဲ။ 
ဒါတောင် တခါတရံမှ သတိရမှသိတာ။
ခဏပဲ။
ပြန်မေ့သွားရော။

နာခြင်းဆိုတဲ့ဗျာဓိကိုလည်း နေထိုင်မကောင်းတုန်း ခဏလေးပဲ ။
ဒါတောင် ငါ့မှာမှ ဖြစ်ရတယ်လို့ ဒေါသနဲ့သတိရတာ။
သံဝေဂနဲ့ ဝင်တဲ့သတိက ခပ်ရှားရှား။
ကောင်းတဲ့အချိန် မေ့သွားပြန်တာပါပဲ။

အဲဒီလိုမေ့တတ်တာကို မေ့ မေ့သွားတာကို ဘုရားရှင်က လူတွေနားလည်အောင် အမျိုးမျိူး ရှင်းပြခဲ့တယ်။

နိဝရဏတရားတွေဆိုတာရှိတယ်။ 
သူက စိတ်ကို မတည်ကြည်အောင် မငြိမ်သက်အောင် ဖုံးကာထားလို့ မေ့ကြတာ တဲ့။

နောက်တစ်မျိုးလှည့်ပြောပြန်တော့ အဝိဇ္ဇာက ဖုံးသွားလို့။

မောဟဝင်သွားလို့။

အာသဝစိမ်ရည်မှာ ပြန်နစ်မွန်းသွားလို့။

တဏှာက လှည့်ဖြားလို့။

သညာကလိမ္လို့။

ဝေဒနာကို သာယာနေကြလို့။

ဥပါဒါန်က စွဲလမ်းလို့။
စရိုက်မျိုးစုံအတွက် နည်းမျိုးစုံ ရှင်းပြခဲ့တယ်။

*ဘယ်လိုပဲ လှည့်ပတ်ဟောသည်ဖြစ်စေ ပင်ရင်းကတော့ 'ပမာဒ'ဆိုတဲ့ သတိမေ့လျော့ခြင်းက စတာချည်းပဲ။

*သတိသာရှိရင် ကာမစ္ဆန္ဒနိဝရဏ ဗျာပါဒနိဝရဏစတဲ့ နိဝရဏတရားတွေဆိုတာ လရောင်ကိုဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မိုးတိမ်ကို လေပြင်းပြင်းနဲ့ တိုက်ထုတ်ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သလို ရှင်းကနဲ လင်းကနဲ စိတ်ကလေးဆိုတာ တည်ကနဲ ကြည်ကနဲပါပဲ။

*သတိရှိရင် အဝိဇ္ဇာက ဝိဇ္ဇာဖြစ်ပါတယ်။

*သတိရှိရင် မောဟကလည်း အမောဟဆိုတဲ့ ဉာဏ်ဖြစ်တယ်။

*သတိသာရှိလို့ကတော့ ကာမာသဝ ဘဝါသဝ ဒိဋ္ဌာသဝ အဝိဇ္ဇာသဝဆိုတဲ့ ယစ်မူးစေတတ်တဲ့ အာသဝစိမ်ရည်တွေ ကုန်စေခမ်းခြောက်သွားစေ နိုင်ပါတယ်။

*သတိရှိရင် တဏှာအစေးကိုလည်း ပါးရာက ပြတ်စေနိုင်တယ်။

*သတိရှိရင် သညာအလိမ်တွေပြုတ်ပြီး အမြင်မှန်နဲ့ အမှန်မြင်လာမယ်။

*သတိရှိရင် ခံစားမှုမှန်သမျှဟာလည်း ခဏဖြစ်ပြီး ခဏပျက်နေတာပဲလို့ နားလည်ပြီး သာယာခြင်းသောမနဿ နဲ့ ရှောင်ခွာခြင်းဒေါမနဿ ကလွတ်တဲ့ ဥပေက္ခာခံစားမှုကို အမှန်သိမြင်လာနိုင်တယ်။

*သတိသာရှိမယ်ဆိုရင် ဥပါဒါန်ဆိုတဲ့ စွဲလမ်းမှုဟာ ဒုက္ခရဲ့ အရင်းအမြစ်ပါလားလို့ အသိမှန်ပြီး အစွဲလွတ်ရာက ဒုက္ခလမ်းဆုံးသွားစေနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း
ဧကာယနော အယံ ဘိက္ခဝေ မဂ္ဂေါ သတ္တာနံ ဝိသုဒ္ဓိယာ သောကပရိဒေဝါနံ သမတိက္ကမာယ ဒုက္ခဒေါမနဿ ာနံ အတ္ထင်္ဂမာယ ဥာယဿ အဓိဂမာယ နိဗ္ဗာနဿ သစ္ဆိကိရိယာယ ယဒိဒံ စတ္တာရော သတိပဋ္ဌာနာ လို့
ဟောတော်မူခဲ့တာပေါ့။

အဓိပ်ပါယျကတော့ သတ္တဝါတွေမှာ ကိလေသာဆိုတဲ့ စိတ်အညစ်အကြေးကင်းဖို့အတွက် ဒီလေးပါးသော အမှတ်ရမှု သတိပဋ္ဌာန်လမ်းဟာ တစ်ကြောင်းတည်းသော လမ်းပါပဲတဲ့။

သတိရှိဖို့ လိုရင်းပါပဲ။
သတိရှိရင် သီလစင်ကြယ်မယ်။ 
သမာဓိတည်ကြည်မယ်။ 
ပညာဉာဏ် ဖြစ်ထွန်းလာမယ်။
သီလ သမာဓိ ပညာ သာသနာရဲ့ အနှစ်သုံးပါး တခြားဘာများလိုသေးလဲပေါ့။

ဒါကြောင့် လူ့ဘဝ အသက်ရှင်ခိုက် သာသနာထွန်းကားခိုက်မှာ 

သင် အသက်ရှုနေကျ ရှုပါ။
'သိ' ပြီး ရှုလိုက်ပါ။

စားနေကျ စားသာစားပါ။
သတိလေးကပ် 'သိ' လျက်စားပါ။

သွားနေကျအတိုင်း သွားပါလေ။
ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ 'သိ' ဖို့လေးပါ။

ကာမဂုဏ်အာရုံ ခံစာချင်သေးလား။
ရပါတယ် ပစ္စုပ္ပန် ထိဆဲ မြင်ဆဲ ခံစားဆဲ ဖြစ်နေတဲ့အတိုင်းလေး 'သိ'ဖို့သာ သင့်ဘက်က တာဝန်ယူရင်း ခံစားလိုက်ပါ။

သတိကို လေ့ကျင့်မွေးမြူပေးဖို့ပါပဲ။

ကျန်တဲ့အပိုင်းကို ဓမ္မက ဆောင်သွားပေးပါလိမ့်မယ်။
မဆုံးနိုင်တဲ့ သင်ယူမှုတွေအတွက် အချိန်မဖြုန်းမိပါစေနဲ့။
အသိ နဲ့ အကျင့် တွဲလျက် ခရီးစပါ။

မေ့မေ့လျော့လျော့နေခြင်းဟာ သေသူနဲ့တူပါတယ်။
မမေ့မလျော့ ရှင်သန်နေသူများဟာ အိုနာသေလွတ်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ခြင်းရဲ့ အကြောင်းပါပဲ။
မြတ်ဘုရားဟောပါ။

ကိုယ့်ခန္ဓာက စက္ကန့်မလပ် ပြပေးနေတဲ့ အဖန်ဖန် အိုနာသေကို အမြဲမြင်တွေ့နေခြင်းကြောင့် တပ်မက်မှုရာဂ ဒေါသ မောဟကင်းသူအတွက် နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ လက်တကမ်းမှာပါလို့။

စာဖတ်သူအားလုံး သတိလွတ်ကင်း မေ့လျော့ခြင်း ကင်းရှင်းကြပါစေ။

မေတ္တာဖြင့် - မစံပယ်(စလင်း)
Credit....Photo

မြတ်စွာဘုရားရှေ့မှောက်မှာ ဘာကြောင့် ချက်ချင်း ကျွတ်တမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ကြသလဲ

မြတ်စွာဘုရားရှေ့မှောက်မှာ ဘာကြောင့် ချက်ချင်း ကျွတ်တမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ကြသလဲ
🌸🌸🌸🌿🌸🌸🌸🌿
(ဦးမောင်မောင် သာဝက တို့မျက်စိလည်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းတခု)

"ဘုရားလက်ထက်က လူတွေဟာ တရားနာရုံနဲ့တင် ဘာကြောင့် သောတာပန် ဖြစ်ကုန်ကြတာလဲ၊ ငါတို့ကျတော့ ဘာလို့ ခက်ခဲနေရတာလဲ" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟာ ဝိပဿနာနယ်ပယ်မှာ လူမေးအများဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုပါ။ 

တကယ်တော့ ဒါဟာ တန်ခိုးကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဗိုလ်ငါးပါး (သဒ်ဓါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ) ညီညွတ်မျှတစွာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်။

၁။ သဒ်ဓါဗိုလျ (ယုံကြည်မှု အင်အား)

မြတ်စွာဘုရားနဲ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံရတဲ့အခါ ဘုရားရှင်ရဲ့ မဟာပုရိသလက္ခဏာတော်တွေ၊ ကြည်ညိုဖွယ် အသရေတော်တွေကို မြင်ရုံနဲ့တင် တရားနာသူရဲ့ စိတ်မှာ "ဒါဟာ အစစ်အမှန် ဘုရားပဲ" ဆိုတဲ့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာမရှိသော ယုံကြည်မှု (သဒ်ဓါ) ဟာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီ သဒ်ဓါဗိုလျက ဦးဆောင်လိုက်တဲ့အတွက် တရားနာဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်အခြေအနေ (Ready State) ကို ရောက်သွားတာပါ။

၂။ သတိ၊ သမာဓိနှင့် ဝီရိယဗိုလ်

ဘုရားရှင်က တရားစတင်ဟောကြားတဲ့အခါမှာ သဒ်ဓါအားကောငျးနသေူဟာ အခြားဘက်ကို စိတ်မရောက်တော့ဘဲ ဘုရားဟောသမျှ စကားလုံးတိုင်းပေါ်မှာ သတိ က ကပ်နေပါတယ်။ ထိုစကားလုံးတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို လိုက်ပါစဉ်းစား (သမ္မာသင်္ကပ္ပ) ဖို့အတွက် ဝီရိယ က အပြည့်အဝ စိုက်ထုတ်ထားပြီးဖြစ်သလို၊ တရားအသံကလွဲလို့ အခြားအာရုံမရှိတော့တဲ့အတွက် သမာဓိ ကလည်း ဗိုလ်ဆိုက်နေပါတယ်။

၃။ ပညာဗိုလ် (ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း)

အဲဒီလို သဒ်ဓါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ တွေက အထွတ်အထိပ် (ဗိုလ်ဆိုက်) နေတဲ့အချိန်မှာ မြတ်စွာဘုရားက ထိုပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်မယ့် အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ တရားတစ်ပုဒ်ကို ဟောလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ပညာ ဟာ ရုတ်တရက် အမှန်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားပြီး သောတာပန်အဖြစ်သို့ ဆိုက်ရောက်သွားရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပမာအားဖြင့် - အလွန်အေးမြကြည်လင်နေတဲ့ ရေကန်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အနားမှာ ရေငတ်နေသူတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်ဆိုပါစို့။ ရေကန်ကို မြင်လိုက်ရတာက သဒ်ဓါ၊ ရေကန်နားကို သွားတာက ဝီရိယ၊ ရေကို စိုက်ကြည့်တာက သတိ/သမာဓိ ဆိုရင်၊ ရေကို တစ်ငုံသောက်လိုက်တာနဲ့ ရေငတ်ပြေသွားတာက ပညာ ပါပဲ။ မြတ်စွာဘုရားကတော့ ထိုသူနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးသော ရေခွက်ကို ခတ်ပေးလိုက်တဲ့ လက်ဦးဆရာကြီး ဖြစ်ပါတယ်။

ယနေ့ခေတ်မှာ ဘာကြောင့် ကိုယ်တိုင်အားထုတ်ရသလဲ

မြတ်စွာဘုရား လက်ရှိထင်ရှားမရှိတော့တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့မှာ "သဒ်ဓါဗိုလျ" ကို ရုတ်တရက် အထွတ်အထိပ်ရောက်စေမယ့် အာရုံထူး (ဘုရားရှင်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရမှု) မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘုရားရှင် ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ပညာတော် (တရားတော်) ကို အခြေခံပြီး ပညာဗိုလ် ကို အဓိကထား တည်ဆောက်ရပါတယ်။

မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘောတရားတွေကို ပညာနဲ့ အဖန်တလဲလဲ ဆင်ခြင်ရပါမယ်။

ပညာက ဦးဆောင်ပြီး ကျန်တဲ့ ဗိုလ်လေးပါးကို လိုက်ပါလာအောင် ကြိုးစားရပါမယ်။

"ဘုရားနဲ့တွေ့မှ ရမယ်" ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက် "ပညာဗိုလ် ဆိုက်အောင် ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ရမယ်" ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ အားထုတ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

နိဂုံးချုပ် 

ဘုရားလက်ထက်က ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ လမ်းပြမှုကြောင့် ဗိုလ်ငါးပါး လျင်မြန်စွာ ဆိုက်သွားကြတာပါ။ ယနေ့ခေတ်မှာတော့ အဲဒီ လမ်းပြမြေပုံ (ပိဋကတ်တော်) ရှိနေပြီဖြစ်လို့ မိမိကိုယ်တိုင် အားထုတ်မှု (ဝီရိယ) နဲ့ ဆင်ခြင်မှု (ပညာ) ကို အသုံးချပြီး ဗိုလ်ငါးပါး ညီညွတ်အောင် ကြိုးစားကြဖို့သာ လိုအပ်ပါတော့တယ်။

Credit..

Wednesday, February 4, 2026

ဒါနပြုရာဉာဏ်ကူပါ

ရေစက်မချဘဲ လှူတာကို
ဒါနလို့ ခေါ်တယ်။ 

ရေစက်ချခြင်းကို
ပတ္တိဒါနလို့ ခေါ်တယ်။ 

ရေစက်"မချဘဲ လှူလျှင်
ဒါနအကျိုး
သက်သက်မျှကိုသာ ရတယ်။

ရေစက်ချတဲ့အတွက် 
ဒါန"အကျိုးမျှ မကဘူး ၊   
ပတ္တိဒါန"အကျိုးကိုလည်း ရတယ်

ပတ္တိ+ဒါန ဆိုတဲ့ ပုဒ်နှစ်ပုဒ်မှာ 

မိမိထံ 
ကုသိုလ် ရောက်လာတာကို
ပတ္တိလို့ ခေါ်တယ်

ဒါန"ဆိုတာဟာ ပေးခြင်း။

ဒါကြောင့် 
မိမိထံ ရောက်လာတဲ့
ကုသိုလ်ကို 

သူတစ်ပါးထံ 
အမျှပေးဝေခြင်းကို 
ပတ္တိဒါန လို့ခေါ်တယ်။

ရှေးဦးစွာ 
တစ်စုံတစ်ခုသော 
ဝတ္ထုကို လှူတယ်။ 

ထိုသို့ လှူတဲ့အတွက် 
ရောက်လာတဲ့ ဒါနစေတနာကို ပတ္တိလို့ ခေါ်တာ။ 

မိမိထံ ရောက်လာတဲ့ 
ဒါန စေတနာကို 

ကြားကြားသမျှ 
သာဓုခေါ်တော်မူကြပါလို့ 

ဝေငှပေးတဲ့ စေတနာကို 
ပတ္တိဒါနလို့ ခေါ်တယ်။

ကိုယ်ရထားတဲ့ ကုသိုလ်ကို 
သူတစ်ပါးတို့အား ပေးလိုက်လျှင် 

ကိုယ့်အထံမှာက
ကုသိုလ် ကုန်သွားရော့လားလို့ တွေးမှားစရာ ရှိတယ်။ 

မီးတိုင် တစ်တိုင် 
ထွန်းထားရာက 

မီးတိုင် အများ 
မီးလာကူးတဲ့ အတွက် 

မူလမီးရဲ့ အရောင်အလင်းဟာ လျော့မသွားသည့်အပြင် အလင်းရောင် ပိုလာသလို မူလကုသိုလ်ရှင်မှာ 
ကုသိုလ် မကုန်တဲ့အပြင် 
ပတ္တိဒါန ကုသိုလ်အကျိုးကိုပင် ထပ်ပြီးရသေးတဲ့အတွက်  ရေစက်မချဘဲ လှူလျှင် ဒါနအကျိုးသက်သက်မျှသာ ရတယ်။ 

ရေစက်ချ 
အလှူပေးတဲ့အတွက် 
ပတ္တိဒါန အကျိုးကိုပါ
ရတယ်လို့ မှတ်သားသင့်တယ်။

ရေစက်ချစဉ် ခံယူရမည့် စိတ်ထားက ရုပ်တရား နာမ်တရားမှန်သမျှ ဖြစ်ပြီး ပျက်တတ်တာချည်းမို့ မမြဲတဲ့ အနိစ္စဆိုတာလည်း ရုပ်နာမ်ပဲ ။

ဆင်းရဲတတ်တဲ့ 
ဒုက္ခဆိုတာလည်း ရုပ်နာမ်ပဲ ။

ခိုင်မာမှုမရှိတဲ့ 
အနတ္တဆိုတာလည်း ရုပ်နာမ်ပဲ ။ 

ဤကုသိုလ်ကြောင့် 
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ ဖြစ်တဲ့ 
ရုပ်နာမ်တို့၏ ချုပ်ငြိမ်းရာ 
နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုရပါလို၏' လို့် မိမိစိတ်ကို နိဗ္ဗာန်ဆီ ညွှတ်ထားရမှာသာ ဖြစ်တယ်။

(ထီးချိုင့်)မြို့ #တည်တောဆရာတော်ဘုရားကြီး

Credit..

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာအားကိုးရာ

အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးရာ
🥀🌿🌿🥀🌿🌿🥀

မြတ်စွာဘုရားကိုယ်တိုင်ကိုက ဝေလာမသုတ္တန်မှာ သံဃာကို ကျောင်းဆောက်လှူဒါန်းတာဟာ ပိုကောင်း တယ်။ ဆွမ်း၊ သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး ဆိုတဲ့ အလှူတွေ ထဲမှာ ကျောင်းအလှူဟာ ပိုကောင်းတယ်တဲ့။ 

ဘာပြု လို့လဲဆိုရင် အခုပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ကျောင်းဆောက် လိုက်သဖြင့် ဗုဒ္ဓပူဇာ ဖြစ်တယ်၊ တရားဓမ္မတွေ သင်ယူ ပို့ချနေသည့်အတွက်ကြောင့် ဓမ္မပူဇာလည်းဖြစ်တယ်၊ သံဃာတွေ သီတင်းသုံးနေသည့် အတွက်ကြောင့် သံဃပူဇာလည်းဖြစ်တယ်။ 

ဒါတင်လားလို့ဆိုတော့ မကဘူး၊ သံဃာတွေက အဲဒီကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးပြီးတော့ (Generation to Generation) မျိုးဆက်သစ်တွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပြီးတော့ ဘုရားရဲ့ တရားတော် တွေကို သင်ကြားပို့ချပေးလိုက်လို့ နောက်တစ်ဆက်က ထပ်ပြီးတော့ သင်ကြားပို့ချပေးမယ်ဆိုရင် မြတ်စွာ ဘုရားရဲ့ တရားတော်တွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပြီး သင်ယူ သွားတာ။ 

ရှေးတုန်းကလည်း ဒီစနစ်နဲ့သင်ယူလာလို့ ခု နှစ်ပေါင်း(၂၆ဝဝ)ထိအောင် တရားတွေ မပျောက်ပျက်တာ။ အကယ်၍ မသင်ဘဲနေမယ် ဆိုလို့ရှိရင် ပျောက်သွားတာ ကြာလှပြီ၊ ဘယ်သူမှ အဓိပ္ပာယ် မဖော်နိုင်တော့ဘူး။ 

အဲတော့ သာသနာရှည်ကြာဖို့ အတွက် တို့လုပ်ထားတဲ့အလုပ်ဟာ အင်မတန်မှ အကျိုး ဖြစ်တယ်လို့ မှတ်ရမယ်။ 

အနာတပိဏ် သူဌေးကြီးက ကျောင်းဆောက် လှူတဲ့အခါမှာ နောက်ဘဝရောက်သွားတဲ့အထိ သူက ဘာပြောတုန်းဆိုတော့ ပီတိ သဉ္ဇနနံ မမ ပီတိ အဖြစ်ဆုံး နေရာပဲတဲ့။ 

အခု ကျောင်းဒကာ၊ ကျောင်း အစ်မတွေလည်း ဒီဟာကို ပီတိဖြစ်နေရမယ်။ ဘာပြုလို့ တုန်းဆို ကိုယ်လှူတာ ဘုရားကိုပူဇော်တာ၊ တရားကို ပူဇော်တာ၊ သံဃာကို ပူဇော်တာ၊ ဘုရား တရား သံဃာ ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် သာသနာတော်မြတ်ကြီးကိုလည်း အရှည်တည်တံ့ဖို့အတွက် အထောက်အကူတွေ အများကြီး ဖြစ်သွားတယ်။ 

စိတ်ထဲမှာ ဒီလို ဝမ်းသာ စရာကြီး ဖြစ်တာပေါ့။

အဲတော့ ဒီအလုပ်တွေအားလုံးဟာ အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော ကိုယ့်အား ကိုယ်ကိုးရာ ဖြစ်တယ် နော်။ 

ဘယ်သူ့ဆီကမှ မျှော်လင့်တာမဟုတ်ဘူး။ 

ဒီ ကုသိုလ်ကောင်းမှုဟာ ကိုယ်လုပ်လို့ရတဲ့ ကုသိုလ် ကောင်းမှု၊ ဘယ်သူကမှ ရော့အင့်လို့ လာပေးတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု မဟုတ်ဘူး။ 

သာသနာတော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် လုပ်ကိုင်တဲ့အတွက် ရလာတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတဲ့။ 

အဲဒီ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကို အားကိုးတာသည်ပင်လျှင် အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးရာလို့ပြောတာ။ 

နောက်အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဖွင့်မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးတယ်ဆိုတာ ဘာကိုအားကိုးတာလဲဆိုတော့ ကိုယ်ကျင့်သုံးတဲ့တရားကို အားကိုးတာ၊ ဒီလိုဆိုတာ နော်။ ကိုယ်ကျင့်သုံးတဲ့တရား။ 

လောကမှာ သေချာစဉ်းစားကြည့်၊ လူတွေဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာလဲရှာကြတယ်၊ 

တရားဓမ္မလဲ ရှာကြသလို ကုသိုလ်ကောင်းမှုလဲ လုပ်ကြတယ်။ အဲဒီထဲမယ်ပစ္စည်းဥစ္စာရှာတဲ့သူက ပိုများတယ်၊ တရားရှာတဲ့သူက နည်းတယ်။ 

အတိုင်းအတာတစ်ခုစီ တွက်ချက်ပြီးတော့ ကြည့်၊ ရှာထားတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာဟာ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် သုံးနိုင်လဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စဉ်းစားကြည့်။ လူ့ရဲ့သက်တမ်းဟာ ဒီကနေ့ခေတ် နှစ်(၁ဝဝ)လောက်နဲ့ပဲ ပြောပါဦး၊ 

ကိုယ်ရှာထားတဲ့ ပစ္စည်းဟာ နှစ်(၁ဝဝ) မသုံးရဘူး၊ ဘဝတစ်ခု အဆုံး သတ်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒါတွေအကုန် ထားပစ် ခဲ့ရတယ်။ 

အဲတော့ အခုလို ဘဝတစ်ခု အဆုံးမသတ်ခင် လည်း ကိုယ့်လက်ကနေ လွတ်သွားနိုင်တယ်၊ ဆုံးရှုံး သွားနိုင်တယ်။ 

ဒါကြောင့်မို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောတာ၊ လောက ပစ္စည်းတွေဆိုတာ ပဟာယဂမနီယ ထားပြီးသွားရတဲ့ ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ၊ ယူသွားလို့ရတာ တစ်ခုမှ မရှိဘူး။ 

အဲတော့ ကိုယ်ရှာသမျှ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေဟာ ထားသွားရ မယ်။ 

ဒါဖြင့် ယူသွားလို့ရတဲ့နည်း ရှိလားဆိုတော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး လှူလိုက်တန်းလိုက်တဲ့ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့် ယူသွားလို့ရတယ်၊ ဒါကို ပြောတာ။ 

အဲတော့ ယူသွားလို့ မရတဲ့ပစ္စည်းနဲ့ ယူသွား လို့ ရတဲ့ပစ္စည်း လဲလိုက်တာပဲပေါ့။ ထို လဲလိုက်ခြင်း သည် ကိုယ့်ဟာကိုယ် အားကိုးခြင်းပဲတဲ့။ ကိုယ့်ဟာ ကိုယ် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းပဲ၊ ဒီလိုဆိုလိုတာ။

🙏 ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဟောကြားအပ်သော..  မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမနှင့်အညီနေထိုင်ခြင်း ... တရားတော်မှ

#တရားဓမ္မအသိတိုးပွားကြပါစေ 
#သိသည့်အားလျော်စွာကျင့်နိုင်ပါစေ 
#ကျင့်နိုင်သည့်အားလျော်စွာမဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ရဲ့အထောက်အပံ့ကောင်းတွေရသွားပါစေ 
#ဤဓမ္မဒါနကုသိုလ်အားလည်းအမျှပေးဝေပါ၏

Credit.

Tuesday, February 3, 2026

ပုဂ္ဂလိကအလှူ ၁၄ပါး

 ပုဂ္ဂလိကအလှူ ၁၄ ပါး - 
🌸🌸 🌿🌸🌸🌿🌸🌸

(၁)မြတ်စွာဘုရားအားလှူတာက ပထမ
(၂)ပစ်စကေဗုဒ်ဓါအားလှူတာက ဒုတိယ
(၃)ရဟန္တာအားလှူတာက တတိယ
(၄)ရဟန္တာဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်အားလှူတာက စတုတ္ထ(ရဟန္တာဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲဆိုတာ အားထုတ်ဆဲ အနာဂါမ်နှင့် အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုလိုပါတယ်)
(၅)အနာဂါမ်အားလှူတာက ပဉ္စမ
(၆)အနာဂါမ်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူတာက ဆဋ္ဌမ
(၇)သကဒါဂါမ်အားလှူတာက သတ္တမ
(၈)သကဒါဂါမ်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်အား လှူတာက အဋ္ဌမ
(၉)သောတာပန်အားလှူတာက နဝမ
(၁၀)သောတာပန်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်အား လှူတာက ဒသမ(သောတာပန်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲ ဆိုတာ သရဏဂုံတည်သူမှစ၍ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန် တိုင်အောင်ပုဂ္ဂိုလ်များကိုယူရမယ်လို့ အဋ္ဌကထာမှာ ဖွင့်ပြထားပါတယ်။ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓသာသနာဝင် ပုထုဇဉ် ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးနှင့် သောတာပတ္တိမဂ်သို့ရောက်ဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသောတာပန်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်လို့ ယူရပါတယ်။)
(၁၁)သာသနာပမှာ စျာန် အဘိညာဉ်ရပုဂ္ဂိုလ်အား လှူတာက ဧကာဒသမ
(၁၂)သာသနာပမှာသီလရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူတာက ဒွါဒသမ
(၁၃)ဒုဿီလ(သီလမဲ့)ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူတာက တေရသမ
(၁၄)တိရစ္ဆာန်အားလှူတာက စုဒ္ဒသမ တဲ့။

ပုဂ္ဂလိကအလှူ ၁၄ ပါး၏အကျိုးများ

(၁)တိရစ္ဆာန်အားလှူလျှင်အဆတစ်ရာအကျိုးရပါတယ် တဲ့။တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အား စေတနာသန့်သန့်နှင့် ဝအောင်ကျွေးမွေးလျှင် ဘဝတစ်ရာကောင်းကျိုးပေး တယ်လို့ အဋ္ဌကထာက ဖွင့်ပြထားပါတယ်။အဲဒါကို ဘုန်းကြီးက တိရစ္ဆာန်လှူက အကျိုးရ အဆတစ်ရာဆို လို့ ဆောင်ပုဒ်စီထားပါတယ်။ကဲ အဲဒါကလေးဆိုကြ ရမယ်။

တိရစ္ဆာန်လှူက အကျိုးရ အဆတစ်ရာ ဆို။

အဲဒီမှာ အဆတစ်ရာလို့ ဆိုတာကတော့ သတဂုဏာဆို တဲ့ပါဠိကို အတိအကျဘာသာပြန်ထားတာပါ။ အဋ္ဌကထာကဖွင့်ပြတဲ့အတိုင်းဆိုချင်ရင်တော့ အဆတစ်ရာအစား ဘဝတစ်ရာလို့ပြင်ပြီးဆိုရုံပါပဲ။

(၂)သီလမရှိတဲ့ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင် အဆတစ်ထောင် ဘဝတစ်ထောင်အကျိုးရပါတယ်တဲ့။

(၃)သာသနာပမှာ သီလရှိတဲ့သူအားလှူလျှင် အဆတစ်သိန်း ဘဝတစ်သိန်း အကျိုးရပါတယ်တဲ့။

အဲဒါကိုလည်း သီလမဲ့လှူ တစ်ထောင်ဟူ သီ-ဖြူ တစ်သိန်း ဆို လို့ဆောင်ပုဒ်စီထားပါတယ်။အဲဒီမှာ သီဖြူဆိုတာ သီလဖြူစင်ပြည့်စုံတဲ့သူအားလှူလျှင်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။အဲဒါကိုလည်း ဆိုကြရမယ်။

သီလမဲ့လှူ တစ်ထောင်ဟူ သီ-ဖြူ တစ်သိန်းဆို။

(၄)နောက်ပြီးတော့ သာသနာပမှာ စျာန်အဘိညာဉ်ရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင် အဆပေါင်း ဘဝပေါင်း ကုဋေတစ်သိန်းအကျိုးရပါတယ်တဲ့။

အဲဒါကိုလည်း စျာန်ရလှူလေ အကျိုးတွေ ကုဋေတစ်သိန်းဆို လို့ဆောင်ပုဒ်စီထားပါတယ်။အဲဒါကို ဆိုကြရမယ်။

စျာန်ရလှူလေ အကျိုးတွေ ကုဋေတစ်သိန်းဆို။

(၅)သာသနာတော်တွင်းမှာတော့ သရဏဂုံတည်တဲ့သူ ကစပြီး သောတာပတ္တိမဂ်ကိုရောက်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်အထိ သောတာပန်ဖြစ်အောင်အားထုတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်မည်ပါ တယ်။သောတာပန်လောင်းလို့ဆိုရမှာပေါ့။အဲဒီ သောတာပန်လောင်းပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင် အသင်္ချေယျ အပ္ပမေယျ မရေတွက်နိုင် မနှိုင်းယှဉ်လောက်အောင် များစွာသောအကျိုးကိုရပါတယ်တဲ့။သရဏဂုံတည်ကာ မျှလူအားလှူရင်တောင်အကျိုးအသင်္ချေရနိုင်ပါတယ်။ ထိုထက်သရဏဂုံတည်ပြီး ငါးပါးသီလနှင့်ပြည့်စုံတဲ့ လူအား လှူလျှင်သာပြီးအကျိုးများတယ်။အဲဒါထက် ရှစ်ပါးသီလ ဆယ်ပါးသီလတို့နှင့်ပြည့်စုံတဲ့လူအား လှူလျှင်သာပြီးအကျိုးကြီးတယ်။အဲဒါထက်သမထ ဘာဝနာကိုပွားများနေတဲ့လူအားလှူလျှင်သာပြီး အကျိုးကြီးတယ်။အဲဒါထက်ဝိပဿနာရှုနေတဲ့လူအား လှူလျှင် သာပြီးအကျိုးကြီးတယ်။

နောက်ပြီးတော့သီလနှင့်ပြည့်စုံတဲ့လူအားလှူတာထက် သီလနှင့်ပြည့်စုံတဲ့ရှင်သာမဏေအားလှူတာကသာပြီး အကျိုးကြီးတယ်။အဲဒါထက်သီလနှင့်ပြည့်စုံတဲ့ရဟန်း အားလှူတာကသာပြီးအကျိုးကြီးတယ်။အဲဒါထက် သမထ ဘာဝနာ ဝိပဿနာအလုပ်ကို နည်းလမ်းမှန်ဖြင့် အားထုတ်နေတဲ့ရဟန်းအားလှူတာကသာပြီးအကျိုး ကြီးတယ်။ဝိပဿနာမှာလည်းအထက်အထက်ဉာဏ် တွေရောက်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူတာကသာပြီးအကျိုး ကြီးတယ်။သောတာပန်ဖြစ်အောင်အားထုတ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲမှာ သောတာပတ္တိမဂ်ကိုရောက်ဆဲပုဂ္ဂိုလ် ဟာအမြတ်ဆုံးပဲ။ဒါပေမဲ့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ကာလက စိတ်တစ်ကြိမ်မျှပဲရှိတဲ့အတွက် အဲဒီမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူဖို့ ဆိုတာကတော့ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိပါဘူး။ဒါကြောင့် ခေါင်ထိပ်သခါင်္ရုပေက္ခာဉာဏ်ရောက်နေတဲ့ကလျာဏ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင်သောတာပန်လောင်းအားလှူတဲ့ဒါနထဲမှာ အမြတ်ဆုံးဒါန အကျိုးအကြီးဆုံးဒါနလို့ ဆိုဖွယ်ရှိပါတယ်။

သောတာပန်အစစ်အားလှူတဲ့ဒါနမှစပြီး အထက်အထက်ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်တွေလှူတဲ့ဒါနတွေကို တော့အကျိုးများတယ်လို့ပြောနေဖို့မလိုတော့ပါဘူး။ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့်သာသာပြီးအကျိုးများသွား တော့တာချည်းပါပဲတဲ့။ဒါကြောင့် အဲဒီသောတာပန် လောင်းနဲ့ သောတာပန်အစရှိတဲ့အရိယာအရှင်မြတ်တို့ အားလှူတဲ့ဒါနအကျိုးကြီးပုံတွေကို ဒီလိုဆောင်ပုဒ်စီ ထားပါတယ်။

သောတာလောင်းပင် လှူလေလျှင် များဖြင့်အသင်္ချေ။
နောက် ကိုးပါးဝယ် ကျိုးများတယ် ပြောဖွယ်မရှိပေ။

သောတာပန်ဖြစ်အောင်ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် အားလှူတာတောင်မှ အဆပေါင်း အသင်္ချေ ဘဝပေါင်း အသင်္ချေအကျိုးများကိုရတယ်။သောတာပန်အားလှူလျှင်တော့ အကျိုးများတယ်လို့ဆိုဖွယ်မရှိ။ သကဒါဂါမ်ဖြစ်အောင်ကျင့်နေဆဲပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင် လည်း သကဒါဂါမ်အားလှူလျှင်လည်း အနာဂါမ်ဖြစ် အောင်ကျင့်နေဆဲပုဂ္ဂိုလ်အားလှူလျှင်လည်း အနာဂါမ် အားလှူလျှင်လည်း ရဟန္တာဖြစ်အောင်ကျင့်နေဆဲပုဂ္ဂိုလ် အားလှူလျှင်လည်း ရဟန္တာအားလှူလျှင်လည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓအားလှူလျှင်လည်း ဘုရားအားလှူလျှင် လည်း အကျိုးများတယ်လို့ဆိုဖွယ်မရှိ တစ်ဆင့်ထက် တစ်ဆင့် သာ၍သာ၍အကျိုးများတယ်လို့ဆိုလိုပါ တယ်။အဲဒီဆောင်ပုဒ်များကိုဆိုရမယ်။

သောတာလောင်းပင် လှူလေလျှင် များဖြင့် အသင်္ချေ။
နောက် ကိုးပါးဝယ် ကျိုးများတယ် ပြောဖွယ်မရှိပေ။

Credit.. 

Sunday, February 1, 2026

မိမိစကားနားမထောင် ဩဇာမညောင်းခြင်း

မိမိစကားနားမထောင် ဩဇာမညောင်းခြင်း
 🌾🌾🍁🌾🌾🍁🌾🌾🍁                 

     မိမိစကားကို အရေးတစိုက် နားမထောင်
ဩဇာမညောင်းခြင်း၏ အကြောင်းကား---

    အလှူဒါနပြုသောအခါ ရိုသေမှု မပါက
မိမိစကားကို နားမထောင် ဩဇာမညောင်းတတ်ပါ။
(သပ္ပုရိသဒါနသုတ်ရှု)
(အံ၊၅၊ပါ၊၁၅။)

    ဝေလာမသုတ်ကို ထောက်ပါက---

၁။ အလှူပေးသောအခါ ရိုသေစွာ မလှူခြင်း။

၂။ စိတ်မပါဘဲ အလေးအနက်မထားဘဲ လှူခြင်း။

၃။ ကိုယ်တိုင်မလှူခြင်း။

၄။ အသုံးမကျ စွန့်ပစ်လိုက်သလို
     သဘောထား၍ လှူခြင်း။

၅။ ဒါနအကျိုးကို မယုံမကြည် မမျှော်ကိုး၍ 
     လှူခြင်း။

ဤငါးချက်ကြောင့် အာဏာစက် ညံ့တတ်သည်။
ဩဇာမညောင်းပါ။။
(အံ၊ပါ၊၉၊၁၉၅။ဋ္ဌ၊၂၆၇။)

(မဟာသုတဒီပနီ၊ပ၊၅၅၂။)