🌿🌿🌺🌿🌿🌺🌿🌿🌺
ယခင်အပိုင်းတွင် သတိတစ်လုံးတည်းဟူသော လက်နက်ဖြင့် ကိလေသာသုံးတန်ကို အဆင့်ဆင့် ဖြိုခွင်းပုံကို လေ့လာခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ ထိုသတိမဂ္ဂင်ဖြင့်ပင် လူသားတိုင်း ရင်ဆိုင်နေရသော အမှန်တရား (သစ္စာ) ကို ရှုမြင်ကာ၊ အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေသောသံသရာဝဋ်အတွင်းမှ မည်သို့ ထွက်ရမည်ဟူသော ကျင့်စဉ်များကို ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးက ဆက်လက်ဟောကြား ပြသတော်မူပါသည်။
လူသားတိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အမှန်တရား (သစ္စာ)
"သစ္စာ" ဆိုသည်မှာ အများသဘောတူ လက်ခံထား၍ မှန်သော အမှန်တရားမျိုး မဟုတ်ပေ။ လူတစ်မျိုးတည်း၊ ဘာသာတစ်ဘာသာတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော အမှန်တရားလည်း မဟုတ်ပေ။ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ လူ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ တိရစ္ဆာန် အားလုံးနှင့် ကိုက်ညီနေသော သဘာဝအမှန်တရားသာ ဖြစ်ပါသည်။
အဆိုပါ သစ္စာတရား (၄) ပါးမှာ -
၁။ ဒုက္ခသစ္စာ - ဝဋ်သုံးပါးကြား လှည့်ပတ်နေရခြင်းသည် ဆင်းရဲခြင်း။
၂။ သမုဒယသစ္စာ - ဝဋ်သုံးပါးဖြစ်ပွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော တဏှာသုံးကွင်း၌ စွပ်မိနေခြင်းကို ခင်မင် နေခြင်း။
၃။ နိရောဓသစ္စာ - တဏှာသုံးပါးကို မဂ္ဂင်ပွားခြင်းဖြင့် တားနိုင်ခြင်းကြောင့် ချုပ်ပြတ်သွားခြင်း။
၄။ မဂ္ဂသစ္စာ - တဏှာချုပ်ပြတ်၍ ဝဋ်စုရပ်ရန် မပြတ်ပွားနေခြင်းဖြင့် ဆီးတားသုတ်သင်ခြင်း။
ဤလေးပါးတို့သည် အရိယာတို့သာ မြင်နိုင်ကြသဖြင့် "အရိယာသစ္စာ" ဟု ကင်ပွန်းတပ်ထားသော်လည်း၊ အမှန် စင်စစ် သတ္တဝါအားလုံးတို့တွင် ရှိနေသော၊ မည်သူမျှ မလွတ်ကင်းနိုင်ကြသော အမှန်တရားများပင် ဖြစ်ပါသည်။
ထိုလေးပါးအနက် ဒုက္ခသစ္စာနှင့် သမုဒယသစ္စာကို ပုထုဇဉ်တိုင်းက နှစ်သက်စွာ လက်ခံကျင့်သုံးနေကြပြီး၊ နိရောဓသစ္စာနှင့် မဂ္ဂသစ္စာကိုမူ အရိယာသူတော်စင်များကသာ အမြဲလက်ကိုင် အသုံးပြုကြပါသည်။ မည်သည့်လူမျိုး၊ မည် သည့်ဘာသာဝင်ပင် ဖြစ်စေကာမူ လမ်းသွားရင်း ခလုတ်တိုက်မိလျှင် နာကျင်ရသည်သာ ဖြစ်သည်။ သားသမီး သေဆုံးလျှင် ငိုကြွေးပူဆွေးရသည်သာ ဖြစ်သည်။ မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း ဟူသော ဒုက္ခတရားများကို မည်သည့် ဘာသာရေးပါရဂူ၊ ဆေးပါရဂူ၊ စီးပွားရေးပါရဂူကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒုက္ခသည် မည်သူ့ကိုမျှ မျက်နှာမလိုက်သော အများနှင့်သက်ဆိုင်သည့် အမှန်တရား(သစ္စာ)ပင် ဖြစ်ပါသည်။
ဒုက္ခကို ဖန်တီးသည့် တဏှာ နှင့် လည်ပတ်နေသော ဝဋ်ရဟတ်ကြီး
ထိုဆင်းရဲခြင်း(ဒုက္ခ)များကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အကြောင်းရင်းမှာ ကိလေသာတဏှာများကို လက်ခံကြိုဆိုနေသော "သမုဒယသစ္စာ" ပင် ဖြစ်ပါသည်။
သမုဒယတွင် အမျိုးအစား (၃) ပါး ရှိပါသည် -
ကာမတဏှာ - ကာမအာရုံ (အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ) ၌ သာယာခြင်း။
ဘဝတဏှာ - မိမိ၏ ဘဝ၌ တွယ်တာခင်တွယ်ခြင်း။
ဝိဘဝတဏှာ - ယခုထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝသစ်ကို တမ်းတခြင်း။
ထိုတဏှာသုံးမျိုးကို လက်ခံထားမိသဖြင့် သတ္တဝါတို့သည် အောက်ပါ ဝဋ်သုံးပါး ရဟတ်ကြီးထဲတွင် အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေကြရပါတော့သည် -
ကိလေသာဝဋ် - လိုရာရာတွေး၍ အခွင့်အရေး မျှော်လင့်သောစိတ် ဝင်လာခြင်း။
ကမ္မဝဋ် - ထိုအခွင့်အရေးကို ရရန် ကိုယ်၊ နှုတ်တို့ဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ် သိမ်းပိုက်ခြင်း။
ဝိပါကဝဋ် - သိမ်းပိုက်ရရှိလာသည်များကို ခံစားရခြင်း။
ဥပမာအားဖြင့် - မိမိကြိုက်နှစ်သက်သော ကြက်သားဟင်းကို စားချင်စိတ် ပေါ်လာခြင်းသည် "ကိလေသာဝဋ်" ဖြစ်သည်။ ထိုဟင်းရရန် ဈေးသွားဝယ်ခြင်း၊ ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် "ကမ္မဝဋ်" ဖြစ်သည်။ ကျက်သောအခါ အရသာခံ၍ စားသောက်ရခြင်းသည် "ဝိပါကဝဋ်" ဖြစ်သည်။ စားပြီးသောအခါ ကိစ္စမပြတ်သွားဘဲ နောက်ထပ် စားချင်စိတ်များ ထပ်မံပေါ်လာကာ ဝဋ်ရဟတ်ကြီး ဆက်လက် လည်ပတ်နေပါတော့သည်။
ဤဝဋ်သုံးပါးသည် ရပ်တန့်၍မရသော စက်ယန္တရားကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အစဉ်တစိုက် လည်ပတ်နေပါသည်။ တစ်ခါ တစ်ရံ ယခုဘဝတွင် မိမိက ပြုသူဖြစ်၍ တစ်ပါးသူက ခံရသော်လည်း၊ သံသရာတစ်ကွေ့တွင် ထိုသူက ပြန်လည်ပြုမူ သဖြင့် မိမိက ပြန်လည်ခံစားရတတ်သည်။ ဝဋ်ဆိုသည်မှာ သူတစ်ပါးက ပေးသည့်ဒုက္ခမျိုးမှသာ ဖြစ်သည်မဟုတ်။ မိမိ၏ မှားယွင်းသောလုပ်ရပ်ကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခပြန်ရောက်ခြင်းသည်လည်း ဝဋ်လည်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ ကြောင့် ဆရာတော်ကြီးက "သူများ ပေးတဲ့ဒုက္ခမျိုးမှသာ ဝဋ်လည်တယ် မထင်နဲ့၊ တစ်ယောက်တည်း ကိုယ့်ပုဆိုးစ ကိုယ်နင်းလဲနေတာလည်း ဝဋ်ပဲ" ဟု ရှင်းလင်းဟောကြားထားပါသည်။
ကိလေသာဝန်၊ ကမ္မဝန်၊ ခန္ဓာ့ဝန်
ဤသို့ လည်ပတ်နေရသဖြင့် သတ္တဝါတို့သည် စိတ်ဖြင့်ထမ်းရသော (ကိလေသာဝန်)၊ အမှားများကျင့်၍ ထမ်းရသော (ကမ္မဝန်) နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ရှာဖွေကျွေးမွေးနေရသော (ခန္ဓာဝန်) ဟူသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး သုံးခုကို မနားတမ်း ထမ်းပိုးနေကြရပါသည်။
ဤအကြောင်းကို ဆရာတော်ကြီးက ဆက်လက်၍ "သည်ဝဋ်သုံးမျိုး လည်ပေးနေတဲ့အတွက်... ကိလေသာများကို စိတ်နဲ့ ထမ်းထားရတာကလည်း အလေးကြီးဗျာ့ (ကိလေသာဝန်)။ ကိုယ်လုပ်နှုတ်ဖွင့် အမှားကျင့်, ကျင့်ပေးနေရတာ ကလည်း နင့်လို့ဗျာ့ (ကမ္မဝန်)။ လိုချင်လို့ စရထားတဲ့ ဘဝတာဝန်ကို ထမ်းပေးနေရတာကလည်း အင့်လို့ဗျာ့ (ခန္ဓာ ဝန်)။ ကိုယ်မှာရှိတဲ့ ဦးခေါင်းတစ်လုံးနဲ့ ပခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်မှာ ဝန်ထုပ် ဝန်ပိုးကြီး သုံးခုနဲ့ သွားနေကြရတဲ့ ဒုက္ခ - ကြည့်ရင် မြင်နိုင်ကြပါတယ် ယောဂီတို့" ဟု ထပ်လောင်း သတိပေးဟောကြားထားပါသည်။
ယင်းအချက်များကို ခြုံငုံသုံးသပ်ရလျှင် အုပ်စုနှစ်ခု ကွဲထွက်လာပါသည်။ တဏှာသုံးမျိုးသည် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သော "သမုဒယသစ္စာ" ဖြစ်ပြီး၊ ဝဋ်သုံးပါးနှင့် ဝန်ထုပ်ကြီးသုံးခုတို့မှာ ၎င်း၏ အကျိုးဆက် "ဒုက္ခသစ္စာ" ပင် ဖြစ်ပါသည်။
အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်ပုံမှာ -
တဏှာကြောင့် ကိလေသာအားလုံး ဖြစ်ပွားသည်။
ကိလေသာအားလုံးက ထိုးဆွသဖြင့် ဝဋ်လည်ရသည်။
ဝဋ်အားလုံး စုမိသောအခါ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး ဖြစ်လာရသည်။
ထို့ကြောင့် ဆရာတော်ကြီးက "ဒါ လူသားတိုင်း သတ္တဝါတိုင်း ငြင်းမရတဲ့ တစ်ခုကြိုက် တစ်ခုခံ၊ တစ်ခါကြိုက် တစ်ခါခံ ရမြဲဖြစ်တဲ့ သစ္စာတရား နှစ်ပါးပဲ မဟုတ်လား" ဟု လေးနက်စွာ မေးခွန်းထုတ် သတိပေးထားပါသည်။
ဆက်လက်၍လည်း ဤဝဋ်ဒုက္ခ၏ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပုံကို "သူများနဲ့တွဲပြီး လည်ရမယ့် နောင်ဘဝဝဋ်ဒုက္ခ၊ လောကဓံ ကြမ်းနဲ့ တိုးမိလို့ ခံရမယ့် နောင်ဘဝ ဝဋ်ဒုက္ခ... အဲဒါများက လွတ်ကောင်းလွတ်မယ်၊ သည်တဏှာ လက်ခံမိရာက တစ်ယောက်တည်း လည်ပတ်နေရတဲ့ ဝဋ်ဒုက္ခသုံးမျိုးကျတော့ ဘယ်လူ၊ ဘယ်နတ်၊ ဘယ်ဗြဟ္မာ၊ ဘယ်သတ္တဝါတွေ တော့ လွတ်နေသေးတယ်လို့ ဆိုရဲပါ့မလဲ" ဟု မိန့်ဆိုကာ၊ တဏှာရှိနေသရွေ့ မည်သူမျှ ဤဝဋ်ဒုက္ခမှ မလွတ်ကင်း နိုင်ကြောင်း အတိအလင်း သတိပေးထားပါသည်။
တံခါးပေါက်တွင် အစောင့်ချ၍ ဝဋ်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း
ဝဋ်ရဟတ်ကြီးကို ရပ်တန့်ရန်အတွက် ဆရာတော်ကြီးက "အကြောင်းချင်းထပ်၍ ဖြတ်တောက်ခြင်း" ဟူသော ဗျူဟာ ကို ယခုလို လမ်းညွှန်ထားပါသည်။
၁။ အကြောင်းချင်းထပ်ခြင်း
လောကီဘက်တွင် "အကြိုက်စိတ် (သမုဒယ)" သည် ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းခံဖြစ်သလို၊ လောကုတ္တရာဘက်တွင် လည်း "မဂ္ဂင် (မဂ္ဂသစ္စာ)" သည် ချုပ်ငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းခံ ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အဆိုးအကြောင်းတရား (သမုဒယ) ပေါ်လာသည့်နေရာတွင် အကောင်းအကြောင်းတရား (မဂ္ဂင်) ကို ထပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရန်သူကို ချေမှုန်းရမည် ဖြစ်သည်။
၂။ တံခါးစောင့် ဗျူဟာ
ကိလေသာရန်သူသည် အာရုံခြောက်ပါး (မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်) တံခါးများမှ တိုးဝင်လာတတ်ပါသည်။ ထိုရန်သူကို တံခါးဝမှာတင် အပြတ်တိုက်ရန်မှာ -
အမြင်မှာဖြတ် မြင်သည့်ခဏ၌ "ချစ်စရာ၊ သာယာစရာ" ဟု နှလုံးသွင်းမမှားမီ၊ "မြင်တယ်.. မြင်တယ်" ဟု မဂ္ဂင်အစောင့်ချ၍ ဖြတ်လိုက်ပါ။ အမြင်သည် အမြင်မျှဖြင့် ရပ်သွားပါလိမ့်မည်။
အကြားမှာဖြတ် အသံကြားသည့်ခဏ၌ သူမလာမီ ကိုယ်ကအရင်ဦးအောင် မဂ္ဂင်ဖြင့် ဖြတ်ပါ။
အတွေးမှာဖြတ် အတွေ့အာရုံမရှိဘဲ စိတ်ထဲ၌ သာယာနေလျှင်လည်း "တွေးတယ်.. တွေးတယ်" ဟု မှတ်ပြီး သမုဒယပေါ်၌ မဂ္ဂင်ကို ထပ်ကာ ပစ်ချထားခဲ့ပါ။
၃။ ဝဋ်ယန္တရားကြီး ရပ်တန့်သွားပုံ
သမုဒယတဏှာများက တရစပ်တိုးဝင်နေသော်လည်း မဂ္ဂင်အုပ်စုက ဝင်ရာတံခါးဝမှ မပြတ်မလပ် စောင့်၍ သတ်နေ လျှင် -
ကိလေသာဝဋ် ပျက်သည် ဖြစ်သည့်နေရာမှာတင် ပယ်သဖြင့် ရှေ့မဆက်တော့ဘဲ ပြတ်တောက်သွားသည်။
ကမ္မဝဋ်နှင့် ဝိပါကဝဋ် ပျက်သည် ကိလေသာ အသက်ထွက်သွားသည့်အတွက် လုပ်ဆောင်မှု (ကမ္မ) နှင့် အကျိုး ပေး (ဝိပါက) တို့လည်း အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။
အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် အကြောင်းတရားဖြစ်သော တဏှာကို တံခါးပေါက်မှာတင် သတိဖြင့် ပိတ်ဆို့ လိုက်ခြင်းသည် အကျိုးတရားဖြစ်သော ဝဋ်ဒုက္ခရဟတ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ရပ်တန့်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။
မဂ်အဆင့်ဆင့်ဖြင့် သံယောဇဉ်ကြိုးများကို အမြစ်ဖြတ်ခြင်း
အကြောင်းတရားဖြစ်သော သမုဒယ (တဏှာ) အပေါ်သို့ အကြောင်းတရားဖြစ်သော မဂ္ဂ (သတိ) ဖြင့် ထပ်၍ ဖြတ်တောက်လိုက်သောအခါ၊ အကျိုးတရားဖြစ်သော နိရောဓ (ချုပ်ငြိမ်းမှု) ပေါ်လာပြီး ဝဋ်ဒုက္ခများ ပြတ်တောက်သွားရ ပါသည်။ ထိုသို့ သတိမဂ္ဂင်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ရှုမှတ်ပွားများလာသောအခါ မဂ်ဉာဏ်အဆင့်ဆင့် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သတ္တဝါတို့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံယောဇဉ်ကြိုးများကို အောက်ပါအတိုင်း အမြစ်ဖြတ် ပယ်သတ်ပါတော့သည် -
၁။ သောတာပတ္တိမဂ် (ပထမအဆင့် အောင်ပွဲ)
ပယ်သတ်သော ကိလေသာများ - အစွဲကြီးမှု (ဒိဋ္ဌိ )၊ သံသယဖြစ်မှု (ဝိစိကိစ္ဆာ )၊ အကျင့်မှားကို အမှန်ထင်မှု (သီလဗ္ဗတပုရာမာသ )၊ မနာလိုမှု (ဣဿာ ) နှင့် သဝန်တိုမှု (မိစ္ဆရိယ ) စသည့် ကိလေသာ သံယောဇဉ် တရားကိုယ်များအားလုံး ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်။
အောင်ပွဲ - အပါယ်သံသရာကို ချဲ့ထွင်ပေးနေသည့် ဒိဋ္ဌိ ပြုတ်ကျသွားသဖြင့် အပါယ်ငရဲဘေးမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်သွားပါသည်။
၂။ သကဒါဂါမိမဂ် နှင့် အနာဂါမိမဂ် (ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့် အောင်ပွဲ)
ပယ်သတ်သော ကိလေသာများ - သာယာတပ်မက်လိုသည့်စိတ် (ကာမရာဂ ) နှင့် စိတ်တိုင်းမကျမှု (ဗျာပါဒ ) စသည့် ကိလေသာ သံယောဇဉ်များကို အမြစ်ပြုတ် ပယ်သတ်သည်။
အောင်ပွဲ - ကာမသံသရာကို ချဲ့ထွင်ပေးနေသည့် တဏှာ ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် ကာမဘုံ၌ ကျင်လည် ရသော ဘေးမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်သွားပါသည်။
၃။ အရဟတ္တမဂ် (နောက်ဆုံး အပြီးသတ် အောင်ပွဲ)
ပယ်သတ်သော ကိလေသာများ - မိမိကိုယ်ကို မြတ်နိုးနေမှု (မာန )၊ ဘဝအဆင့်အတန်းပေါ် သာယာမှု (ဘဝရာဂ )၊ သတိကို ဖုံးဖိသော မေ့လျော့မှု (အဝိဇ္ဇာ )၊ ထိုင်းမှိုင်းပျင်းရိမှု (ထိနမိဒ္ဓ ) နှင့် စိတ်ပျံ့လွင့်မှု (ဥဒ္ဓစ္စ ) အစရှိသော နောက်ပါကိလေသာ အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ပျက်သုဉ်းစေသည်။
အောင်ပွဲ - ဘဝသံသရာကို ချဲ့ထွင်တတ်သော မာနပါ ကင်းစင်သွားပြီဖြစ်၍ ဘဝသံသရာ တစ်ခုလုံးမှ အပြီးတိုင် ကျွတ်လွတ်သွားပါတော့သည်။
အဓိက မှတ်သားဖွယ်ရာများ
ဤဆောင်းပါး၏ အဓိကဆိုလိုရင်းကို အောက်ပါအတိုင်း အနှစ်ချုပ် ပြန်လည်မှတ်သားနိုင်ပါသည် -
၁။ ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာ (ဒုက္ခသစ္စာ) - ကျွန်တော်တို့သည် အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေသော ဝဋ်ရဟတ်ကြီးအတွင်း၌ ပိတ်မိနေကြပြီး၊ စိတ်ဖြင့်ထမ်းရသော ကိလေသာဝန်၊ အမှားကျင့်၍ ထမ်းရသော ကမ္မဝန် နှင့် ဘဝတာ ဝန်ဖြစ်သော ခန္ဓာဝန် ဟူသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး (၃) ခုကို မနားတမ်း ထမ်းပိုးနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်နေ ကြရပါသည်။
၂။ ဖြစ်ပွားရသော အကြောင်းရင်း (သမုဒယသစ္စာ) - ဤသို့ ဝဋ်လည်၍ ဒုက္ခရောက်နေရခြင်း၏ အဓိကတရားခံမှာ အာရုံများအပေါ် သာယာတပ်မက်နေသော "တဏှာ" ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤတဏှာကို လက်ခံကြိုဆိုမိခြင်းကြောင့်ပင်လျှင် မိမိပုဆိုးစ မိမိပြန်နင်း၍ လဲရသကဲ့သို့ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ဝဋ်ဒုက္ခစက်ကွင်းထဲ၌ လည်ပတ်နေရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
၃။ လိုက်နာရမည့် ဖြေရှင်းချက် (မဂ္ဂသစ္စာ) - ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အာရုံခြောက်ပါးတံခါးဝသို့ တဏှာရန်သူ တိုးဝင်မလာစေရန် "သတိလက်နက်" ကို စွဲကိုင်ကာ မပြတ်မလပ် စောင့်ကြပ်ဖမ်းဆီးရမည် ဖြစ်ပါ သည်။ အာရုံနှင့် တွေ့ထိတိုင်း "မြင်တယ်၊ ကြားတယ်" ဟု သတိမဂ္ဂင်ဖြင့် အကြောင်းချင်းထပ်၍ ဖြတ်တောက်ခြင်း သည်သာ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ဖြစ်ပါသည်။
၄။ ရရှိမည့် အောင်ပွဲရလဒ် (နိရောဓသစ္စာ) - အာရုံတံခါးဝ၌ သတိဖြင့် အပြတ်ဖြတ်တောက်နိုင်ပါက အရှိန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်နေသော ဝဋ်ယန္တရားကြီးသည် ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ ဝဋ်ပြတ်သွားခြင်းကြောင့် အပါယ်သံသရာ၊ ကာမသံသရာနှင့် ဘဝသံသရာတစ်ခုလုံးမှ အဆင့်ဆင့် ကျွတ်လွတ်ကာ အပြီးတိုင် အောင်ပွဲခံနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။
နိဂုံး
ကျွန်တော်တို့သည် သံသရာအစမှ ယနေ့တိုင်အောင် တဏှာတည်းဟူသော ကြိုးဖြင့် အချည်ခံရကာ ဝဋ်သုံးပါး ရဟတ်ကြီးထဲတွင် ခန္ဓာဝန်ကြီးကို ထမ်းလျက် မနားတမ်း လည်ပတ်နေခဲ့ကြရပါသည်။ ယခုအခါ ဤဆင်းရဲဒုက္ခ များမှ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းမှန်ကို ညွှန်ပြမည့် တရားတော်များနှင့် တွေ့ဆုံနေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ယောဂီ သူတော်စင် အပေါင်းတို့သည် အာရုံခံစားခွင့် ရလေတိုင်း သုံးသာသုံး၍ စွဲခွင့်မသာရလေအောင်၊ မြင်တိုင်း ကြားတိုင်း သတိမပြတ် ကပ်၍ မှတ်လျက်က ဝဋ်သုံးချက်ကို ပယ်ဖျက်နိုင်ကြပါစေသတည်း။
လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် အနှစ်ချုပ်
အထက်ပါ တရားသဘောတရားများကို လက်တွေ့ဘဝတွင် အလွယ်တကူ ကျင့်သုံးနိုင်ရန် အောက်ပါအတိုင်း အနှစ်ချုပ် မှတ်သားနိုင်ပါသည် -
သစ္စာတရားကို သိပါ ဆင်းရဲခြင်း (ဒုက္ခ) နှင့် ဆင်းရဲရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း (တဏှာ) သည် မည်သူမျှ ရှောင်လွှဲ ၍မရသော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း လက်ခံပါ။
ဝဋ်ရဟတ်ကို မြင်ပါ တဏှာကြောင့် ကိလေသာ၊ ကမ္မ၊ ဝိပါက ဟူသော ဝဋ်သုံးပါးလည်ကာ ခန္ဓာဝန်၊ ကိလေသာဝန်၊ ကမ္မဝန်များကို အဆုံးမရှိ ထမ်းနေရကြောင်း သတိပြုပါ။
တံခါးဝတွင် အစောင့်ချပါ အာရုံခြောက်ပါးမှ ဝင်လာမည့် ကိလေသာရန်သူကို "မြင်တယ်၊ ကြားတယ်၊ တွေးတယ်" ဟု သတိမဂ္ဂင်ဖြင့် တံခါးဝမှာတင် အပြတ်ရှင်းပါ။
အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပါ သတိမဂ္ဂင် ဓားသွားကို မပြတ်သွေးခြင်းဖြင့် မဂ်ဉာဏ်အဆင့်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ သံသရာ ဝဋ်ကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်ပါ။
#ငြိမ်းချမ်းသာ #တရားအမြုတေများ_၂၃
No comments:
Post a Comment