ဗောဇ္ဈင်မြေပုံဖြင့် အောင်ပွဲဆီသို့ ချီတက်ခြင်း

 ဗောဇ္ဈင်မြေပုံဖြင့် အောင်ပွဲဆီသို့ ချီတက်ခြင်း

🌳🌳🍂🌳🌳🍂🌳🌳🍂

ယခင်အပိုင်းများတွင် ကိလေသာစစ်မြေပြင်သို့ စစ်ချီရာ၌ သတိလက်နက်ကို စွဲကိုင်ခြင်း၊ ဗိုလ်ငါးပါး အင်အားစုများဖြင့် အားဖြည့်ခြင်းတို့ကို လေ့လာခဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။ အင်အားတောင့်တင်းလာပြီဖြစ်သော ယောဂီတို့ အနေဖြင့် မည်သည့်အဆီးအတားကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ အမှန်တရား၏ လမ်းဝပေါက်ရောက် သည်အထိ မနေမနား ဆက်လက်ချီတက်ကြမည့် "စခန်းစဉ်" များကို ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော် ဘုရားကြီးက ဆက်လက်ဟောကြားပြသတော်မူပါသည်။

 အကျင့်လမ်းစဉ်၏ မြေပုံ (ဗောဇ္ဈင် ၇ ပါး) 

ဆရာတော်ကြီးက "ယောဂီတို့လက်ထဲက သတိလေးတစ်လုံးနဲ့ ပွားပြီး တက်ကြရမယ်" ဟု လမ်းညွှန် တော်မူပါသည်။ ထိုသို့ သတိကို အခြေခံ၍ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ရန် တက်လှမ်းရမည့် အခြေခံအစိတ် အပိုင်းများကို "ဗောဇ္ဈင်" ဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ 

၎င်းတို့မှာ -

 သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - ရှုကွက်ပေါ်၌ သတိမှတ်အားကို တွင်တွင်ပွားများနေခြင်း။ 

 ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - မှတ်အားတက်လာသဖြင့် ရုပ်နာမ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှု၊ ဖြစ်ပျက်မှု သဘောများကို ဉာဏ်ဖြင့် စူးစမ်းခွဲခြား သိမြင်လာခြင်း။ 

 ဝီရိယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သဘောများကို မြင်လာရသဖြင့် ပိုမိုကြိုးစားလိုသော ဝီရိယ အားများ တိုးပွားလာခြင်း။ 

 ပီတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - မိမိစိတ်တိုင်းကျ ရှုမှတ်၍ရလာသဖြင့် နှစ်သက်အားရ သဘောကျမှု (ပီတိ) ဖြစ် ပေါ်လာခြင်း။ 

 ပဿဒ္ဓိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - နှစ်သက်မှုအားကောင်းလာသဖြင့် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ငြိမ်းအေးချမ်းသာမှု ရလာခြင်း။  

 သမာဓိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာမှုရလာသဖြင့် စိတ်သည် ဟိုဒီမပြေးတော့ဘဲ အာရုံတစ်ခု တည်းပေါ်၌ တည်ကြည်လာခြင်း။ 

 ဥပေက္ခာသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂ - စိတ်တည်ကြည်မှု မလှုပ်မယှက်တော့သဖြင့် မည်သည့်အာရုံကိုမျှ မမှုတော့ ဘဲ ဥပေက္ခာပြုနိုင်လာခြင်း။

 

ဤခုနစ်မျိုးသည် အကျင့်လမ်းစဉ် တက်ရောက်ရာ၏ မြေပုံပင်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအဆင့်အတိုင်း တက်နိုင်ပါက ဗောဓိဉာဏ်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာပြီဖြစ်ကြောင်း ဆရာတော်ကြီးက မိန့်ဆိုပါသည်။

 စခန်းစဉ် တက်၊ မတက် ကိုယ်တိုင်ချိန်ထိုးကြည့်ခြင်း 

ယောဂီတို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ ရှုမှတ်မှု အရာထင်၊ မထင်ကို သိရှိနိုင်ရန် အလွန်ရှင်းလင်းသော ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးနည်းကိုလည်း ဆရာတော်ကြီးက သင်ကြားပေးထားပါသည်။ မိမိရောက်နေသော အဆင့်အောင်မြင်မှု ရှိမရှိကို သိလိုလျှင် "သူ့အထက်ရှိ အဆင့်သို့ ကူးသက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ" ဖြင့် ချိန်ထိုးကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

 

ဥပမာ - မိမိပွားများနေသော "သတိ" အားကောင်းမကောင်း သိလိုလျှင်၊ ၎င်း၏အထက်ရှိ "ဓမ္မဝိစယ" (ရုပ်နာမ်တို့၏ လှုပ်ရှားဖြစ်ပျက်မှုကို မြင်ခြင်း) ပေါ်မပေါ် စစ်ဆေးရမည်။ ဖြစ်ပျက်သဘောများ မပေါ်လာသေးလျှင် သတိပွားပို့မှု တာဝန်မကျေသေးဟု မှတ်ယူရမည်။ ထို့အတူ "ဓမ္မဝိစယ" အောင်မြင်မှု ရှိမရှိ သိလိုလျှင်၊ ၎င်း၏အထက်ရှိ "ဝီရိယ" ဖြင့် လှမ်းထောက်ကြည့်ရမည်။ ဖြစ်ပျက်သဘောများကို တပ်အပ်ထင်ထင် မြင်လာပါက ယုံကြည်မှု ပိုလာပြီး၊ ထိုယုံကြည်မှုကြောင့် ရဲရင့်သော ကြိုးစားမှု (ဝီရိယ) ပေါ်လာရမည်။ အရဲမပေါ်သေးလျှင် ဖြစ်ပျက်မြင်မှု အားနည်းသေးသည်ဟု မှတ်ယူကာ ဆက်လက်ကြိုးစားရမည် ဖြစ်ပါသည်။

 လွတ်လပ်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ် (ဥပေက္ခာအဆင့်) 

အထက်ပါအတိုင်း အဆင့်ဆင့်တက်လှမ်းလာရာ နောက်ဆုံးပိတ် "ဥပေက္ခာ" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယောဂီ၏ ဉာဏ်မျက်စိရှေ့တွင် ဝမ်းသာစရာ၊ ဝမ်းနည်းစရာ၊ ချမ်းသာ၊ ဆင်းရဲ မည်သည့်အာရုံနှင့်တွေ့တွေ့ အကောင်အထည် (ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ) ဟု မမြင်တော့ဘဲ "သဘောမျှ၊ ခဏမျှ" ဟုသာ အပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်လာပါသည်။

ထိုအဆင့်သို့ရောက်လျှင် -

 သူတစ်ပါးက လာရောက်ဆဲဆို ကြိမ်းမောင်းနေလျှင်လည်း "ငါ့ကို လာစော်ကားနေသည်" ဟု မမြင်တော့သဖြင့် မတုန်လှုပ်တော့ပေ။

 သူတစ်ပါးက ချီးမွမ်းမြှောက်ပင့်နေလျှင်လည်း "ငါ့ကို လာပြောနေသည်" ဟု မမြင်တော့သဖြင့် မတုန်လှုပ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိဘက်ကိုကြည့်ကြည့်၊ တစ်ဖက်အာရုံကိုကြည့်ကြည့် ဘယ်သူဘယ်ဝါဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ "သဘောတရားများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေခြင်းမျှသာ" ဟု မြင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသဘောတရားများကို ထပ်မံ၍ စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ - 

၁။ အနိစ္စ (မမြဲခြင်း) - လှစ်ခနဲပေါ်၊ လှစ်ခနဲပျောက်နေသော သဘောကိုသာ တွေ့ရသဖြင့် သေရမည်ကိုလည်း မမှု၊ နေရမည်ကိုလည်း မမှုတော့ပေ။ 

၂။ ဒုက္ခ (ဆင်းရဲခြင်း) - ဖြစ်သမျှ အပျက်ချည်းသာ တွေ့နေရသဖြင့် မကောင်းမှန်း အပိုင်သိကာ၊ ယခုဘဝကိုလည်း မစွဲလမ်း၊ နောင်ဘဝကိုလည်း မမျှော်လင့်တော့ပေ။ 

၃။ အနတ္တ (အစိုးမရခြင်း) - မိမိအလိုမပါဘဲ သူလမ်းသူသွားနေသော သဘောကို တွေ့ရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုလည်း အားမကိုး၊ သားမယား ပစ္စည်းဥစ္စာကိုလည်း အားမကိုးတော့ဘဲ ပိုင်ဆိုင်လိုမှု၊ သိမ်းပိုက်လိုမှုများ ကင်းစင်သွားပါတော့သည်။

ဆရာတော်ကြီးက ဤအခြေအနေကို "ကျောက်ထည့်မထားတဲ့ ဓာတ်မီးခြစ်တစ်လုံးလို ဘာမီးမှ ထမပွင့်တော့ဘူး။ အငြိအတွယ်လွတ်ပြီး ကောင်းကင်ပြင်ကြီးပေါ်မှာ အတောင်မခတ်ဘဲ လေဟုန်စီးနေတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်လိုပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နဲ့ မလှုပ်မယှက် နေနိုင်ပြီပေါ့" ဟု အလွန်ပေါ်လွင်လှပသော ဥပမာများဖြင့် တင်စားဟောကြားတော်မူပါသည်။

 လောကုတ္တရာ ထွက်လက်မှတ်နှင့် နိဗ္ဗာန်တံခါးသုံးပေါက်

ဥပေက္ခာဉာဏ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဘာလာလာ မမှုတော့သော ယောဂီသည် ရှေ့ဆက်၍ မည်သည့်အရာကို အာရုံပြုရမည်နည်း။ ဆရာတော်ကြီးက "မိမိမြင်နေရသော သဘောတရားများ၏ လက္ခဏာသုံးချက် (အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ) ကိုသာ ဆက်လက်အာရုံပြုရမည်" ဟု လမ်းညွှန်ပါသည်။ ဤလက္ခဏာသုံးချက်သည် လောကီနယ်မှ လောကုတ္တရာနယ်သို့ ကူးပြောင်းရာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ဝင်ရာ တံခါးသုံးပေါက် (ဝိမောက္ခ ၃ ပါး) ပင် ဖြစ်ပါသည်။

(၁) အချို့သော ယောဂီများသည် အနိစ္စ (မမြဲသောသဘော) ကို အာရုံပြုရင်း ရုပ်နာမ်ကိုဖြတ်ကာ နိဗ္ဗာန်သို့ ကူးဝင်သွားကြသည်။ 

(၂) အချို့က မိမိအမြင်သန်ဆုံးဖြစ်သော ဒုက္ခ (ဆင်းရဲသောသဘော) ကို လက်ကိုင်ပြု၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ခုန်ကူးသွားကြသည်။ 

(၃) အချို့ကမူ မိမိအမြင်သန်ဆုံးဖြစ်သော အနတ္တ (အစိုးမရသောသဘော) ကို နင်း၍ နိဗ္ဗာန်သို့ လွှားခနဲ ခုန်ထွက်သွားကြသည်။

 နိဂုံး

ပညတ်ကိုခွာ၍ ပရမတ်ကိုမြင်သော ဉာဏ်ဖြင့် လက္ခဏာရေးသုံးပါး (အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ)တည်းဟူသော တံခါးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ငြိမ်းချမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ဆိုက်ရောက်သွားခြင်းသည်ပင်လျှင် အစစ် မှန်ဆုံးသော "လွတ်မြောက်ခြင်းအောင်ပွဲ" ကြီး ဖြစ်ပါတော့သည်။ ကိလေသာစစ်မြေပြင်တွင် "သတိ" ဟူသော လက်နက်ကို စွဲကိုင်စတင်ခဲ့သော တိုက်ပွဲသည် ဗိုလ်ငါးပါးဖြင့် အားသွင်းကာ၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးဖြင့် စခန်းစဉ်များ တက်လှမ်းနိုင် မည်ဆိုပါက အပြီးတိုင် အောင်ပွဲခံနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ 

 

ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ မေတ္တာပို့သချက်အတိုင်း တရားချစ်ခင် သူတော်စင်အပေါင်းတို့သည်လည်း ဗောဇ္ဈင်ပွားပို့မှု စခန်းစဉ်အတိုင်း သတိအင်အားများများပွားကာ၊ ပညတ်သိမှသည် ပရမတ်သိသို့ တောက်လျှောက် သွားနိုင်ကြပြီး မဂ်စခန်း၊ ဖိုလ်စခန်း လမ်းလေးဆင့်တို့အထိ တစ်ဆင့်မှတစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေသတည်း။

________________________________________

 (လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် အနှစ်ချုပ်)

 သတိကို ရှုကွက်ပေါ်၌ မြဲအောင်ထားပါ - သတိလေးတစ်လုံးကို ရှုကွက်ကြားမှာထားပြီး တွင်တွင်ပွား များပါ။

 သဘောတရားများကို စူးစမ်းပါ - ရှုကွက်အတွင်းမှ ရုပ်နာမ်တို့၏ လှုပ်ရှားဖြစ်ပျက်မှု (ဓမ္မဝိစယ) ကို ဉာဏ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်ပါ။

 စခန်းစဉ် တက်/မတက် ကိုယ်တိုင်တိုင်းတာပါ - မိမိ၏ ရှုမှတ်မှု အောင်မြင်/မအောင်မြင်ကို ၎င်း၏အထက် အဆင့် (ဥပမာ- သတိမှ ဓမ္မဝိစယ၊ ဓမ္မဝိစယမှ ဝီရိယ) သို့ ကူးသက်ခြင်း ရှိ/မရှိဖြင့် ချိန်ထိုးစစ်ဆေးပါ။

 သဘောမျှသာမြင်သော ဥပေက္ခာဖြင့် တံခါးပေါက်ကိုရှာပါ - အာရုံတိုင်းကို "သဘောမျှ၊ ခဏမျှ" ဟုသာ ရှုမြင်ပြီး၊ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ ဟူသော လက္ခဏာရေးသုံးပါးမှ မိမိအမြင်သန်ရာ တံခါးပေါက်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ ကူးဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။

________________________________________

#ငြိမ်းချမ်းသာ #တရားအမြုတေများ_၂၀

#သုဝဏ္ဏသျှမ် #စာပြီးရက်စွဲ-15-4-2026 #သင်္ကြန်အကြတ်နေ့