အဝိဇ္ဇာနဲ့ တဏှာ 🙏🙏🙏
တော်တော်ဆန်းကြယ်တဲ့
သေခါနီးဖြစ်ပုံ ပဋိသန္ဓေကို
ဘုန်းကြီးပြောပြဦးမယ်
သေခါနီးကျတော့
ခုနကလို အာရုံသုံးမျိုးထဲက
တမျိုးမျိုး ကံစွမ်းကြောင့် ထင်တယ်
ဘုန်ကြီးတို့ အိပ်မက်မက်တဲ့အခါ
စဉ်းစားစမ်း ဘာမှ စိတ်မကူးဘဲနဲ့
တခါတရံ စိတ်ကူးတာက တမျိုး
အိပ်ခါနီး စိတ်ကူးနေတာက တမျိုး
ည အိပ်မက်မက်တာက တမျိုး
အဲသလိုပေါ့လေ
သူ့အစွမ်းတွေ အစွမ်းတွေဆိုတာဟာ
တမျိုးစီ တမျိုးစီ ရှိတယ်
ဒီတော့ ကံကလဲပဲပေါ့လေ
သေခါနီးမှာ ကုသိုလ်ကံ
အကျိုးပေးခွင့် သာတယ်ဆိုရင်
ကိုယ်က ကုသိုလ်ကံ အကျိုးပေးခွင့်သာအောင်
ဘေးက ပတ်ဝန်းကျင်က ပန်းတွေဘုရားပူဇော်လို့
ပရိတ်တရားတွေဘာတွေ ရွတ်လို့
ဒီလိုဆိုတော့ ကုသိုလ်ကံဘက်က
အားကောင်းလာလို့ ကုသိုလ်ကံ
အကျိုးပေးဖို့ အခွင့်ရလာတယ်
သေခါနီးမှာပဲ
သတ်ကြ ဖြတ်ကြ ရိုက်ကြ နှက်ကြ
ထိုးကြ ပုတ်ကြနဲ့ ဒီလိုနေတုန်းမှာ
ခုနက သေဖို့ရာ အချိန်ရောက်လာလို့
အာရုံထင်လာတော့
အကုသိုလ်ကံက အခွင့်သာလာပြန်တယ်
အဲဒီအခါမှာ အကုသိုလ်ကံက အကျိုးပေးဖို့ရာ
ခုနက အာရုံတွေ ထင်လာပြန်တာပဲ
ဒီတော့ ကံရဲ့အစွမ်းသတ္တိဟာ တယ်ကောင်းတယ်
ထင်လာတော့လေ အဲဒီအချိန်မှာ
* အဝိဇ္ဇာ * ကလည်း ဖုံးရက်
* တဏှာ * ကလည်း ထင်လာတဲ့ဘဝကို
ညွှတ်ရက် တော်တော်ဆန်းကြယ်တယ်
ဒီသေခါနီးဖြစ်နေတာ
အဝိဇ္ဇာကလည်း
ရမည့်ဘဝရဲ့အပြစ်တွေ ဘာမှမမြင်ဘူး
အဝိဇ္ဇာ မကုန်ခန်းသေးလို့
တဏှာကလဲ ရမည့်ဘဝကို
ညွှတ်ပြီးတော့နေတယ်
မိကျောင်းမှန်း သိရက်နဲ့ လှမ်းဆွဲ
တော်တော်ဆန်းတာက
အဲဒီအခါမှာ အကုသိုလ်ကံတွေ ထင်နေလို့
မကောင်းတဲ့ဘဝ ရောက်ရမည်ဆိုလဲ
တဏှာက အဲဒီဘဝကို ညွတ်နေတယ်
ဘုန်းကြီးတို့ ဆိုကြပါစို့ရဲ့ ဥပမာက
ပင်လယ်ထဲမှာ သင်္ဘောပျက်ရော
သင်္ဘောပျက်တော့ ပေါ်လာတော့
ရမ်းသမ်းပြီးတော့ တကတဲ ဆွဲကြတာ
တစ်ယောက်မှာ မိကျောင်းကြီး ဒီနားပေါ်တုန်း
အဲဒီ မိကျောင်းကြီးကို မိကျောင်းကြီးမှန်း
သိရက်သားနဲ့ လှမ်းဆွဲလိုက်တာပဲ
ဘာပြုလို့တုန်း
မိကျောင်းကြီးကိုက်မှာက နောက်ပဲ
ခုလောလောဆယ် မြုပ်မှာက အရင်ပဲ
မိကျောင်းကြီးတွေ့ပေမယ်လို့
မိကျောင်း လှမ်းဆွဲတာပဲ
အဲ သေခါနီးမှာ
ဒီရုပ်နာမ်တွေ အကုန်လုံး အပြီးသတ်
တဘဝ ကံအရှိန် ကုန်တော့မယ်ဆိုလို့ရှိရင်
လာမယ့် အသစ်ဘဝအတွက်
မကောင်းတဲ့ ဘဝပေမယ့်လဲ
တဏှာက လှမ်းပြီး ညွတ်တာပဲ
အဝိဇ္ဇာကလည်း အပြစ်တွေ ဖုံးတာပဲ
တဏှာကလည်း ညွတ်တာပဲ
ကံကလည်း အဲဒီမကောင်းတဲ့ဘဝထဲ
အကျိုးပေးဖို့ရာ သူက အဆင်သင့်
ကောင်းတဲ့ဘဝဆိုတော့ မပြောနဲ့တော့
ကံက အဆင်သင့်ကို လိုက်အကျိုးပေးမှာ
ဒါကြောင့်
အဝိဇ္ဇာ ခြံရံအပ်သော
တဏှာလျှင် အကြောင်းရင်းရှိသော
ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံဆိုတဲ့
ပြုစီမံခဲ့တဲ့ သင်္ခါရသည်
ဖြစ်စေအပ်သော စိတ်သည်
ဖြစ်လျှင်ဖြစ်ခြင်းပင်
ဘဝတစ်ပါး၌ တည်လေတော့သတည်း
စတုရာရက္ခကမ္မဋ္ဌာန =
စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ကြောင်း
လေးပါးကုန်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားများ
#ဗုဒ်ဓါနုူတိ
ဗုဒ်ဓါနုူတိ ပွားများနေသောသူသည်
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ သာသနာတော်ကို
ပို၍ ကြည်ညိုသောကြောင့်
မိမိအတွက် သာသနာညှိုးနွမ်းဖွယ်ကိစ္စကို မပြုတော့
သာသနာ တိုးတက်ကြီးပွားကြောင်း,
ကျက်သရေရှိကြောင်း အလုပ်ကိုသာ
စွမ်းနိုင်သမျှ အားထုတ်တော့သည်
#မေတ္တာ
မေတ္တာဘာဝနာ ပွားများလေ့ရှိသူကား
အရာရာ၌ ကိုယ်ကျိုးကို ရှေ့ရှုမထားဘဲ
သူတစ်ပါးအကျိုးကိုသာ ရှေ့ရှု၍ အလုပ်လုပ်၏
ထိုသို့ ရှေ့ရှုသောကြောင့်ပင် သာသနာနှင့်စပ်၍
အကျိုးမဲ့ ကုန်ကျဖွယ်များကို မိမိလည်း မသုံးဖြုန်း
သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း မသုံးဖြုန်းစေတော့
#အသုဘဘာဝနာ
အသုဘဘာဝနာသည် သာသနာနှင့်
လွန်စွာသင့်လျော်၏
အသုဘဘာဝနာကဲ့သို့
ဘာဝနာတစ်မျိုးမျိုးသာ လက်ကိုင်မရှိပါမူ
လောကီအာရုံကာမဂုဏ်ဘက်၌
အသက်ကြီးသော်လည်း စိတ်ရောက်လျှက်
ရှိတတ်သေး၏
ထို့ကြောင့် အသုဘဘာဝနာကို
ကောင်းစွာ ပွားများသူသာ
စိတ်ထားဖြူလွင် သူတော်စင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်
#မရဏဿတိ
သေခြင်းတရားကို နှလုံးသွင်းမှု နေ့စဉ်ပြုလျှင်
ယနေ့ သေမည်လား
မနက်ဖြန် သေမည်လား မသိရ
သေသွားသောအခါ
ကုသိုလ်သာလျှင် အားကိုးရာရှိပါတကားဟု
အမြဲသတိရနေသောကြောင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိစ္စစုကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဘာဝနာပွားမှုတိုင်အောင် အမြဲပြု ၍ နေပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ဤကမ္မဋ္ဌာန်းလေးပါးကို
* စတုရာရက္ခ * ဟု နာမည်ထူးတပ်လျှက်
ရှေးသူတော်မြတ်တို့ အမြဲအားထုတ်
အပ်ခဲ့ပေသတည်း...
အရှင်ဇနကာဘိဝံသ
( မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်ဘုရားကြီး )
🙏 Ni Ni 🙏
No comments:
Post a Comment