သိပ်တာဝန်ကျေတယ် ။
- အိုချိန်တန် အိုပြလိုက်တယ်။
- နာချိန်တန် နာပြလိုက်တယ်။
- သေချိန်တန် သေပြလိုက်တယ်။
ဘဝအနှစ် အမြန်ထုတ်နိုင်ရေး အတွက် အိုခြင်း , နာခြင်းက မမေ့ရအောင်
အမြဲ သတိပေးနေတယ် ။
အိုတယ် ၊ နာတယ် ၊ သေတယ်
ဆိုတာ ကုသိုလ် မြန်မြန်လုပ်ဖို့
ခန္ဓာက တွန်းအားပေးတာတဲ့
နတ်တွေမှာတော့ -
- အိုတော့လည်း အိုရုပ်မပြ
- နာတော့လည်း နာရုပ်မပြ
- သေတော့လည်း
အလောင်းက မကျန်ခဲ့ဘူး ဆိုတော့
ငါးဖြာအာရုံ ကာမဂုဏ်တွေနဲ့ပဲ တစ်ချိန်ကုန်
မေ့မျှောပြီးတော့ နေကြတာ ။
စားရ သောက်ရမှာကိုတောင် မေ့တယ် ဆိုပဲ ။
သူတို့မှာ အို ၊ နာ ၊ သေက
ထင်ရှားမပြတော့
လူတွေလောက် လုပ်ဖို့အခွင့်အလမ်းမရှိဘူး ။
ကုသိုလ် အရှိန်အဝါကြောင့် လူဖြစ်လာပြီး
ကုသိုလ်ကိုမှ ( စိတ်မဝင်စားရင် )
ရအောင် မယူနိုင်ရင် ။
ဒီခန္ဓာကြီး ကျွေးရတာဟာ
ရိုင်းရိုင်းပြောရရင် နွားတစ်ကောင်ကို
ကျွေးရတာကမှ ခိုင်းလို့ရသေးတယ်
ဒီခန္ဓာကြီးက တစ်နေ့ နှစ်ထပ်မက ကျွေးထားရတဲ့ နေ့စား ခန္ဓာကြီးနော်
လခစားခန္ဓာ မဟုတ်ဘူး
နေ့စားခန္ဓာကြီးကို
နေ့တွက်ကိုက်အောင်,
နေ့စားကျေအောင် ခိုင်းပေးမှဖြစ်မှာ
ကျွေးရကျိုးနပ်အောင် များများခိုင်းပေး
အချိန်တန်ရင် မရဏလက်ထဲ ပြန်အပ်လိုက်ရမှာ
မရဏလက်ထဲ ပြန် မအပ်ရသေးခင်
ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့
ကောင်းမှုတရားတွေကို
နေ့စဉ်နဲ့အမျှ နေ့တွက်ကိုက်အောင်
မြန်မြန်ထုတ်ယူရမယ်
အို ၊ နာ ၊ သေထက်
ငါကပဲ လက်ဦးစေရမယ်ဟဲ့လို့ စိတ်ခွန်အားကို တင်းပြီးတော့ တစ်ရက် , တစ်ရက်ကိုတစ်သက် , တစ်သက်လောက် တန်ဖိုးထားပြီး
ကောင်းမှု စွမ်းအားတွေကို
နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကြိုးစားအားထုတ်နိုင်ကြပါစေ
ယောဆရာတော်ဘုရားကြီး
No comments:
Post a Comment